Μενού    Οδηγίες υποβολής    Στήλες    Αρχεία    Βιβλιομεζέδες    Σύνδεσμοι    Η οικοδέσποινα    Επικοινωνία       

 

 

 

 

Πολιτικά ποιήματα

(Μόνο;)

Στάθης Κομνηνός

 

 

 

ΠΑΝΤΕΛΗΣ

Αργούσε με κοινοβουλευτική συνέπεια το λεωφορείο

Στα μεταλλικά σπλάχνα να καταβροχθίσει 

Πολτό κοινόν ιδρώτα

Κολώνια διαφυγής με συνοικιακή σημαία ευκαιρίας

Ρούχων μυστικοπαθείς απομιμήσεις 

Κι εντόσθια λαϊκή σιωπή βουτηγμένη στο μέγα σάλαγο.



Ένας Παντελής απ τους πολλούς

Κομμάτι δυσδιάκριτα γερμένος

Με πινελιές στάχτης στα μαλλιά

Κι όπως η θέση του επιβάλλει, φρεσκοσιδερωμένος

Ορθός στης στάσης όλων τους τη μαζική αιωνιότητα

Κοιτάζοντας δίχως να βλέπει κι ούτε τη σκέψη του να νιώθει

Με ζαλισμένο -πολλοί θα λέγαν ζαρωμένο- το μέσα της καρδιάς του

Ταντικρινά βουνά εξιστορούσε

Όπως χιλιάδες απ τα εθνικόφρονα μεταλλεία ομογενείς του 

Με την παλέτα του νόμιμου εμπαιγμού και της δημοκρατίας



Πάντα κατηφορίζουν οι πλαγιές, απ την κορφή στη ρίζα

Και πέρα απ την τσουλήθρα τους,

Για σαλταδόρους στην ηχώ που μας κακοποιεί

Κάποιου οπωσδήποτε -όπουλου ου ου

                                 -μανλή ου ου

                                  -νδρέου ου ου

Κι ανηφορίζουν μόνο, από τη ρίζα στην κορφή

Και πέρα από τατέλειωτο,

Για όλους τούς ανώνυμους που Σίσυφος βαφτίστηκαν

Δίχως ηχώ καμιά το άχτι τους ναντιλαλεί.



Το λεωφορείο αργεί. Ακόμη ένας γύρος.





ΤΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ

Είχε περάσει πια καιρός. Θά ταν στ αρχαία χρόνια.

Τότε που ενδυθήκαμε το φόβο διάσημα αρχιφύλαρχου

Τότε που αγαπήσαμε το κούμπωμα, το στένεμα

Και το ανωφερές άπλωμα παρεξηγήσαμε ως φιλάργυρη ειρκτή



Μας ξετρελαίναν παιδιάστικα τα καλλιστεία!



Μα ήταν καιρό τώρα παρατημένα, ξεχασμένα

Σαν από βαθιά εκδίκηση σωσμένα κι ανώλεθρα

Άγαλμα ασχήμιας στους αιώνες προς αηδιασμόν.



Είχαμε πια ευλογημένα ωριμάσει!



Όμως υπήρχαν πάντα εκεί.

Εκεί που συναζόμαστε. Σε κάθε ακρόπολή μας.

Σε κάθε δημοσιά χαράς.

Ελεύθερη αμέλεια;

Παπούτσια λαμπικαρισμένα. Προπάντων ακριβοπληρωμένα.

Αστραφτερά και καλογυαλισμένα τόσο που να τυφλώνουν

Πάντοτε ψηλοτάκουνα και μυτερά στις άκρες

Κήρυκες και διαλαλητές του Οξυγώνιου

Με μια μανία θά λεγες τέτοιας κατασκευής.



Πόσα ζευγάρια νά ταν; Πόσα είχαν απομείνει;



Δεν δείχνανε σπασίματα

Ούτε λόγος για τρύπες, χαράγματα και κακοπέραση

Κάτι βασίλευε ατσαλάκωτο στη φύση τους

Σφόδρα ακατάλληλα για πεζοπορείες στις επιφάνειες τής γης

Εχθροί του δρόμου ορκισμένοι

Διάδικοι κι αντίπαλοι του χώματος, της σκόνης

Προς άθλησην απαράδεκτα

Ανεπίτρεπτα στις κοινοτικές μας δολιχοδρομίες

Που λιχνίζαν τη χαρά μας



Κι ήταν παράδοξο πολύ:

Στο εσωτερικό τους ευδοκιμούσε κάθε είδος παράσιτου

Φτηνότατη απελπιστικά η πλαστική επένδυση

Κάτι κολλώδες σώρευε λίγδα κρουστή

Ανέδυαν οσμή σταβλίσιας κοπριάς 

Κι ο πάτος πάντα ξεχαρβαλωμένος

Με τα καρφιά στραμμένα προς τα έξω  - δύσκολα περπατά κανείς.



Οι σπηλαιώτες μας σοφοί

Του γένους μας ανέρωτοι μπροστάρηδες

Ξέραν κι έν άλλο μυστικό: Ήτανε στοιχειώμενα!

Σαν έμπαινε μέσα κανείς δήθεν κινούνταν δίχως να φτάνει πουθενά

Και δίχως να κινείται!

Ζαλίζονταν πως δήθεν τρέχει

Δίχως τη φτέρνα ν ανασηκώνει από τη γη

Γύρω απ τον άξονά του μόνο επιτρεπόταν τον κόσμο ναγορεύσει.

         Όλα τα πόδια μέσα τους χωρούν φτάνει να θέλουν

         Αφού ένα το νούμερο για όλους, δίχως υπογραφή!



Μα ο κόσμος πήγε παραπέρα

Ξυπόλυτος καλωσόριζε όπως ιθαγενής

Βέβαια, συχνά επέλαυναν κάποιοι παπουτσωμένοι αλλόφερτοι

Παράνομοι επήλυδες

Που τη δημογραφική μας βυσσοδομούσαν αλλοίωση

Στραβοί απ τήν αδιάντροπη λάμψη.



Όσο κι αν είχαν απομείνει πια λίγα ζευγάρια

Αρκούντως εξαπατούσαν 



Ποτέ ο αρχαίος κίνδυνος δε φεύγει.

Στο πλάι σου οδεύει αμφοτεροδέξιος για ναληθεύεις!



Μεθυσμένοι από κόσμο ξεχνούσαμε

Πως κάθε τζάκι βαστά μια σταχτοπούτα.

Με πόθο μόνο ένα παλάτι

Μοίχευαν την εστία τους δεκάδες σταχτοπούτες

Νέους τίτλους αρπάζοντας κοστουμαρισμένες



Εμείς οι ανυπόδητοι για τούτο κι ελεήμονες

Με τα γυμνά μας πέλματα να νιώθουνε τον κόσμο

Γαλήνια την έκπληξή μας συλλαβίζαμε

Άπιστοι στο αναίσχυντο

Μα από πού ξεφύτρωσαν;

Υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που να τα αποζητούν;

Δεν είναι πια σταζήτητα;

Λόχοι από σταχτοπούτες;!!



Ξεμύτισε μια απ αυτές για να το αποδείξει:

Γάντι πήγαιναν στα τρυφερά της πόδια

Τιτλοφορούνταν

Υπ

Ου

Ργός     - - -

Όπως κι οι συλλαβές σπαστός

Κι οι φήμες λεν διακομματικός



Πάντα υπάρχουν βολευτές και ανυπουργούντες υπουργοί

Πάντα υπάρχουν ξόανα

Πάντα υπάρχουν σκέλεθρα



Άλλη μια σταχτοπούτα



                                   Ας συνεχίσουμε ξυπόλυτοι





ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΚΙΝΗΣΗ

Τέχνη συνώνυμη της βίας

Βδέλλα κυμβαλοποίησης

Της μάσκας αδελφοποιτή

Ανθυπολοχαγός της κάθετης εφόρμησης

Στο από γέννας Αυθόρμητο που είμαστε

Εργοχειρεί μιαν αναγκαία κίνηση

Σαν πίστη ορκομωτεί στη σκίαση



Όταν το ψεύδος ανατέλλει

Δύουν ελάχιστα τα βλέφαρα

Μιασματική στη φυσικότητα σπονδή

Όταν το ψεύδος πυγμαχώντας θρασύνεται

Τα μάτια στυλώνει οριζόντια ρητορική ευφράδεια

Τρέμοντας τα βλέφαρα μην παίξουν



Στη δίστρατη αυτή καλλιτεχνία

Που μάτια επιστρατεύει για εργαλεία

Μόνος αντίπαλος το φως

Το άτεχνο, αντιαισθητικό κι αντιθεατρικό

Καθώς δηλώνουν οι διαδόσεις

Θεράποντες μιας τέχνης κλασικής

Ανακουφιστικά λοιπόν, με διπλές ασπίδες απωθημένο

Εξορίζεται 



(Λευκοφορίας σθένος αθλοθετείται

Για να σταθείς αντίκρυ σ άλλο βλέμμα)



Άραγε, είναι οι δηλώσεις τέχνη;

Γι' αυτό τόση βροχή;



(Το ποίημα αυτό θα ήθελα σ όλους τούς εκπροσώπους να αφιερώσω ταπεινά, λάτρης της τέχνης τους)

   


 

  

Στάθης Κομνηνός:

 

Σπούδασε κλασική φιλολογία

Είναι Πτυχιούχος αρμονίας και αντίστιξης (υπό τον καθηγητή Σπύρο Γαρδικιώτη)

και Απόφοιτος της μουσικής σχολής του Σίμωνος Καρά ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΡΟΣ ΔΙΑΔΟΣΙΝ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ. Έχει παράλληλη συμμετοχή σε μουσικολογικές έρευνες και μουσικές εμφανίσεις.

   

Μεταφράσεις 

D. NICOL: Oι τελευταίοι αιώνες του Βυζαντίου, Βυζαντινές Δεσποσύνες,

G.CLARCK : Oι γυναίκες στην όψιμη αρχαιότητα

Αλεξ. Σμέμαν : Πιστεύω

Thomas Hopko : Χειμωνιάτικη Πασχαλιά

Γ. Ρεμούνδος : Οξεία, βαρεία, πεταστή (αντίστροφη μετάφραση στην αγγλική)

Ηρώ Σγουράκη : Γαύδος (αντίστροφη μετάφραση στην αγγλική)

ΚΑΡΙ ΚΕΣΤΕΡ-ΛΕΣΕ : Η θεραπεύτρια της Αλεξάνδρειας

M. West : Αρχαία ελληνική μουσική κ.τ.λ

 

Συγγραφή

Το σκοτεινό αντικείμενο του πάθους (Θεατρικό. Ανέβηκε στο Θέατρο έρευνας το 2002) (Άριστες κριτικές στον Τύπο)

Νύχτες Αυγούστου (Θεατρικό)

Ο χορευτής (Θεατρικό)

Βίος επί Κρόνου (Θεατρικό. Κωμωδία)

Ραδάμανθυς (Θεατρικό. Κωμωδία)

Χάσμα εν λόγω και ρυθμώ (Φιλοσοφικό κ ποιητικό) (Υπό έκδοση, ΔΟΜΟΣ)

Πολιτικά ποιήματα

Ποιήματα

   Τριάς Εξαπατήσεων Εκδόσεις ΔΟΜΟΣ 2009 (Ποιητική συλλογή)            
 
copyright 2009-2012, Λος Άντζελες
Λογοτεχνικό Μπιστρό της Στέλλας