Μενού    Οδηγίες υποβολής    Αρχεία    Βιβλιομεζέδες    Σύνδεσμοι    Φωτο-γράφοντας   Η οικοδέσποινα    Μαγειρεύοντας...    Επικοινωνία     

 

 

 

 

Δύο Ποιήματα

 ΑΛΕΧΑΝΤΡΑ ΠΙΣΑΡΝΙΚ, μετάφραση Αμαλία Ρούβαλη

 

 

Η ποίηση είναι πεπρωμένο, όχι καρριέρα

      

Κόρη τ ανέμου

                                                                                                                Από τη συλλογή Όλα  τα ποιήματα, 2003

Ήρθαν.

Κατακυριεύουν το αίμα.

Μυρίζουν φτερά,

ελλείψεις,

θρήνο.

Μα εσύ τροφοδοτείς το φόβο

και τη μοναξιά

σαν δυο μικρά ζώα

χαμένα στην έρημο.

Ήρθαν

για να πυρπολήσουν την ηλικία τ ονείρου.

Ένα αντίο είν η ζωή σου.

Μα εσύ αγκαλιάζεσαι

σαν φίδι τρελαμένο για κίνηση

που βρίσκεται μονάχα μέσα του

γιατί δεν υπάρχει κανένας.

 

Εσύ κλαις κάτω απ τον θρήνο,

ανοίγεις το μπαούλο των επιθυμιών σου

κι είσαι πιο πλούσια κι απ τη νύχτα.

 

Μα κάνει τόση μοναξιά

Που οι λέξεις αυτοκτονούν.

Κάτι

                                                                                                       Από την συλλογή  Η τελευταία αθωότητα, 1956

νύχτα που φεύγεις

δωσ μου το χέρι

έργο κοχλάζοντος αγγέλου

οι μέρες αυτοκτονούν

γιατί;

 

νύχτα που φεύγεις

καληνύχτα

   


ΑΛΕΧΑΝΤΡΑ ΠΙΣΑΡΝΙΚ (Μπουένος Άιρες, 1936-1972)

Εμβληματική ποιήτρια της Αργεντινής στις δεκαετίες 50 και 60, έζησε μέσα στη νύχτα και αυτοκτόνησε στα 36 της χρόνια. Εβραϊκής καταγωγής, έζησε για την ποίηση, δημοσίευσε εν ζωή 6 ποιητικές συλλογές, υψώνοντας πρωτότυπη φωνή,  πειραματιζόμενη ρηξικέλευθα με την ποιητική φόρμα.  Σήμερα, είναι θρύλος στην Αργεντινή και μία από τις μεγάλες ποιήτριες της Ισπανικής γλώσσας διαχρονικά.

 

copyright 2009-2011, Λος Άντζελες
Λογοτεχνικό Μπιστρό της Στέλλας