Μενού    Οδηγίες υποβολής    Αρχεία    Βιβλιομεζέδες    Σύνδεσμοι    Φωτο-γράφοντας   Η οικοδέσποινα    Μαγειρεύοντας...    Επικοινωνία     

 

 

 

 

Τρία Ποιήματα

 Αμαλία Ρούβαλη

   

      

Ζωή κι αυτή

Ό,τι χώρεσε από ζωή,

χώρεσε.

Τώρα στριφώνω τα ξεφτίδια

για να μην ξηλωθεί

και το λίγο που απομένει.

 

      Από την συλλογή Επεα πτερόεντα;, Δεκ. 2009, εκδ. Τυπωθήτω, σειρά Λάλον Ύδωρ

 

 

 

Πειραγμένος καιρός

 

Περασμένος καιρός

στο εύρος του θανάτου

κι οι λεϊμονιές δεν βγάναν άνθια,

ζορίζονται.

Πειραγμένος καιρός

στο νεύμα του θανάτου.

Ξεχασμένος καιρός

στο νήμα του θανάτου.

Δεν υπάρχουμε πια.

Χαθήκαμε.

Νυχτωμένος καιρός

στο χάδι του θανάτου.

Οι ιστορίες κουράζονται,

δε μπορούν άλλο

ξαποσταίνουν στο παγκάκι

γυμνό από περίγυρο.

Ούτε μπρος έχει

ούτε πίσω.

Οι ιστορίες

απλώνουν τα κύτταρά τους

κατά μήκος

και παραδίνονται

στο άγγιγμα τ΄αγγέλου.

Λυπημένος καιρός

στο άγγιγμα τ΄αγγέλου.

 

 

 

Τα γιατί

                       

                         Σύμ-παρά-δηλώσεις

                   της απουσίας.

                                        Ούτε που μπήκαν στον κόπο

                                                                             να ενοχληθούν

                                                                                                            τα γιατί.

   


Αμαλία Ρούβαλη:

Γεννήθηκε το 1954, μεγάλωσε στο Ναύπλιο και ζει στην Αθήνα. Είναι ποιήτρια,  Ισπανίστρια και μεταφράστρια από  λατινογενείς γλώσσες. Έχει εκδώσει δύο ποιητικές συλλογές:  Πρώτα ποιήματα το 1976 και  Έπεα πτερόεντα; το 2009, ετοιμάζει τρίτη. Συνεχίζει να μεταφράζει.

 

copyright 2009-2011, Λος Άντζελες
Λογοτεχνικό Μπιστρό της Στέλλας