Μενού    Οδηγίες υποβολής    Αρχεία    Βιβλιομεζέδες    Σύνδεσμοι    Φωτο-γράφοντας   Η οικοδέσποινα    Μαγειρεύοντας...    Επικοινωνία     

 

 

 

 

Μια απροσδόκητη συνάντηση

Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης

 

   Η ψιλή βροχή που είχε ξεκινήσει από το απόγευμα δεν έλεγε να σταματήσει. Ο παράξενος ήχος της  μαζί με το θρόισμα των φύλων δημιουργούσε την ευχάριστη διάθεση να αφεθείς να την παρακολουθείς από το μπαλκόνι του σπιτιού που έβλεπε στο δρόμο.

   Καθισμένος στην ξύλινη καρέκλα ,  κοίταξε στο βάθος , όπου οι διερχόμενοι διάβαιναν το δρόμο ,  κρατώντας  ομπρέλες . Πιο  πέρα διέκρινε το σπίτι μιας φίλης του , δασκάλας. Την εκτιμούσε πολύ, γιατί όλοι οι δάσκαλοι μοχθούν για να μάθουν γράμματα στα παιδιά.

   Κι εγώ ό,τι έμαθα το οφείλω σε αυτούς ψιθύρισε και μια νοσταλγία για τα περασμένα διαπέρασε την ύπαρξή του. Έβγαλε μια βαθιά ανάσα και άπλωσε το χέρι για να ανοίξει το πακέτο. Πήρε ένα πούρο και το έβαλε στα χείλη του . Η φλόγα της φωτιάς έπλασε καλύτερα τα χαρακτηριστικά του. Γαλανά μάτια σε μια έκφραση που  φανέρωναν  απέραντη γαλήνη . Πλατύ μέτωπο , σημείο αναφοράς για τους πνευματικούς ανθρώπους . Μικρά χείλη και πλατιά μύτη που δείχνει αποφασιστικότητα. Λεπτά δάχτυλα αγγελικά ,  όπως του πιανίστα. Σε αυτά κρατούσε τώρα το πούρο και μάλιστα στο αριστερό , γιατί τον βόλευε περισσότερο. Με το δεξί ξεφύλλιζε τις σελίδες μιας νέας δημοσίευσης .

   Κάτι λείπει σκέφτηκε, πρέπει να το ξαναδώ , ίσως θα ήταν καλύτερα να το κοιτάξω αύριο  . Άνοιξε το συρτάρι και έβαλε το φυλλάδιο  στο πάνω  μέρος για να μη το ξεχάσει. Καθώς το έκλεινε , ένιωσε ότι έπρεπε να ξανακοιτάξει το αγαπημένο βιβλίο του . Κάπνισε πάλι το πούρο και μετά το άφησε πάνω στο σταχτοδοχείο. Σηκώθηκε και πήγε στο άλλο δωμάτιο ,  όπου βρισκόταν η  βιβλιοθήκη . Τα βιβλία άρχιζαν από το δάπεδο και τέλειωναν στην οροφή. Με το έμπειρο μάτι του αναγνώστη , άπλωσε σε ένα σημείο το χέρι και πήρε ένα μαύρο χοντρό βιβλίο. Ξαναγύρισε πάλι στο γραφείο. Έσβησε το πούρο και πήγε προς το μέρος του καναπέ. Εκεί στο διπλανό τραπεζάκι πήρε  τα γυαλιά και  σαν να διάβαζε για πρώτη φορά, ανάγνωσε τον τίτλο του βιβλίου.  Όργανο  του Αριστοτέλη, έτος έκδοσης 1495. Αγαπημένο βιβλίο του παππού του πατέρα μα και του ίδιου. Άρχισε πάλι από την αρχή. Τον ευχαριστούσε να το διαβάζει . Πολλές από τις σελίδες τις είχε σημειώσει με μολύβι.

  Η ζεστασιά του καναπέ και η απόλαυση τον ταξίδεψαν στη σκέψη των αρχαίων συγγραφέων των οποίων τα βιβλία γνώριζε πάρα πολύ καλά. Ένα μέρος της βιβλιοθήκης , για το οποίο περηφανευόταν,  περιλάμβανε τα συγγράμματα τους. Θυμήθηκε τις συζητήσεις που έκανε με τον πατέρα. Όταν ο πατέρας είχε χρόνο του διάβαζε κάποια διακεκριμένα αποσπάσματα. Η συνήθεια μαζί με την ανάπτυξη της φιλομάθειας του έδωσε τη δυνατότητα να γνωρίζει τους αρχαίους συγγραφείς. Όταν τελείωνε η μέρα και οι υποχρεώσεις του άφηναν ελεύθερο χρόνο,  έπαιρνε κάποιο βιβλίο των αρχαίων,  έχοντας ιδιαίτερη προτίμηση στο  Όργανο  του Αριστοτέλη.

  Απορροφημένος  στο βιβλίο δεν άκουσε το κουδούνι της εξώπορτας. Το δυνατό χτύπημα της πόρτας τον ανάγκασε να σηκωθεί και να κατευθυνθεί προς το διάδρομο.

  Ποιος να είναι τέτοια ώρα; σκέφτηκε  και άνοιξε διστακτικά την πόρτα. Το βλέμμα του συναντήθηκε με τον καθηγητή Μαξ Πλανκ .Ο καθηγητής Πλανκ είχε αφιερώσει μια περίοδο της ζωής του στη μελέτη της θερμοδυναμικής. Τον Κωνσταντίνο τον είχε μαθητή στο Πανεπιστήμιο. Ο Μαξ Πλανκ με το βλοσυρό ύφος, τα στρογγυλά γυαλιά, το μουστάκι και τα λίγα μαλλιά διακρινόταν ως άνθρωπος σεμνός και γενναιόδωρος. Είχε φιλική σχέση με τον Κωνσταντίνο και γι αυτό το λόγο τον επισκέφτηκε.  Ίσως όμως η επίσκεψη να πραγματοποιήθηκε , επειδή ήθελε να του γνωρίσει ένα ανερχόμενο επιστήμονα. Συνόδεψε τον άγνωστο επισκέπτη ως το σπίτι και θέλησε να τον φέρει κοντά στο φίλο του τον Κωνσταντίνο.

  Ο Κωνσταντίνος δεν πρόσεξε τον απροσδόκητο επισκέπτη. Μόνο είδε ότι τα ρούχα του, όπως και του Πλανκ ήταν βρεγμένα.

  Άπλωσε το χέρι και τους έδειξε να περάσουν . Στο χολ έβγαλαν τα πανωφόρια και τα κρέμασαν στον καλόγερο. Πρόσεξε πως και οι δυο φορούσαν κουστούμια. Σκούρο ο Πλανκ και ανοιχτό ο  φιλοξενούμενος. Προχώρησαν προς το σαλόνι και πριν καθίσουν ο Μαξ Πλανκ προέβη στις συστάσεις.

  Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή  και   Αλβέρτος Αϊνστάιν . Έχω μιλήσει του Αλβέρτου για σένα και θεώρησα καλό να τον συναντήσεις. Έπειτα πρέπει να σου αναφέρω πως ο Αλβέρτος έχει αναπτύξει μια νέα θεωρία για την οποία θα μιλήσουμε αργότερα . Ο Πλανκ βυθίστηκε στο κάθισμα του διθέσιου καναπέ και για τους άλλους δυο έμειναν οι δυο μονοθέσιοι . Ο   Κωνσταντίνος παρότρυνε τους καλεσμένους να πάρουν μόνοι τους καφέ ή τσάι που υπήρχε επάνω στο τραπέζι.  Ο  Μαξ Πλανκ και ο Αλβέρτος   πήραν καφέ  , ο ίδιος προτίμησε  τσάι . Πίνοντας το ρόφημά του ο οικοδεσπότης προσπάθησε να διερευνήσει τον Αλβέρτο. Σγουρά μαλλιά με λίγες μπούκλες παχύ μουστάκι μικρά μάτια και έντονα φρύδια . Είχε μεγάλη άνεση στη συζήτηση , χιούμορ και ένα σπινθηροβόλο βλέμμα που φανέρωνε ευφυή άνθρωπο.  Ο Αϊνστάιν πήρε θάρρος και σαν να τους γνώριζε χρόνια, άρχισε να προσεγγίζει τον Καραθεοδωρή. Τον κέρδισε γρήγορα αφού αναφέρθηκε σε δημοσιευμένα άρθρα του .

   Αγαπητέ συνάδελφε , κύριε Καραθεοδωρή , θα σας έλεγα ότι γνωρίζω τις εργασίες σας από τα περιοδικά  Mathematische Analen   και    Analen der Physik. Επειδή  θαυμάζω τη δουλειά σας ,  θέλησα να σας επισκεφτώ μαζί με τον αξιότιμο καθηγητή κύριο Μαξ Πλανκ. Η επιστήμη θέλει νέους που να την αγαπήσουν . Εγώ, όπως και εσείς ,  γρήγορα ανακάλυψα τι ήθελα να κάνω . Η αγάπη μου για την έρευνα με οδήγησε στη μεθοδική μελέτη. Μου φαίνεται ότι το ανθρώπινο μυαλό πρέπει πρώτα να κατασκευάζει ανεξάρτητα μορφές , πριν μπορέσει να τις συναντήσει στην πραγματικότητα. Στη φυσική έμαθα γρήγορα να ξεχωρίζω κάθε τι ικανό να οδηγήσει στο θεμελιώδες και να παραμερίζω όσα συσσωρεύονται στο μυαλό και το αποσπούν από την ουσία. Αυτό με ανάγκασε να διαβάσω πολλά κείμενα φυσικής και μαθηματικών για να μυηθώ στη βαθύτερη κατανόηση του κόσμου. Αυτό όμως με έκανε μοναχικό αλλά μπορεί κύριοι κάποια μέρα η μοναχικότητα να αναγνωριστεί και να εκτιμηθεί ως δάσκαλος της προσωπικότητας.

   Αλλά ας προχωρήσουμε στην ουσία της  σημερινής συνάντησης . Μία από τις τελευταίες μελέτες  μου είναι η  Ειδική Θεωρία της Σχετικότητας.  Χρειάστηκαν περίπου πέντε εβδομάδες πυρετώδους δουλειάς για τη συγγραφή της.  Θα ήθελα κύριε Κωνσταντίνε Καραθεοδωρή να  δείτε την εργασία μου  και να μου διατυπώσετε τη γνώμη σας . Θα είμαι ευτυχής ακόμη και αν μου κάνετε παρατηρήσεις .

  Η εργασία του Αλβέρτου είπε ο Μαξ Πλανκ,  έχει ένα προσωπικό τρόπο γραφής που ξεχωρίζει για την οικονομία και την ουσιαστικότητά της. Παρά τη λιτότητα που τη διακρίνει , είναι εξίσου ολοκληρωμένη όπως το   Principia   του Νεύτωνα που είχε μέγεθος βιβλίου. Κατά τη γνώμη μου  η  Ειδική Θεωρία της Σχετικότητας  είναι μία από τις σημαντικότερες θεωρίες της Φυσικής επιστήμης .

   Ο καθηγητής Μαξ Πλανκ είχε αναπτυγμένη την αίσθηση  να ανακαλύπτει νέες ιδέες και να τις στηρίζει με θάρρος. Άλλωστε ήταν διάσημος και δε φοβόταν κανένα. Στον Αλβέρτο Αϊνστάιν διέκρινε εκείνα τα στοιχεία που είναι απαραίτητα για να κάνει μια σπουδαία καριέρα στην επιστήμη. Την ίδια βεβαιότητα είχε για την εξέλιξη του μαθητή του Κωνσταντίνου Καραθεοδωρή. Κάτι που έγινε με τον καλύτερο τρόπο. Ο Κωνσταντίνος θεωρούνταν από τα μεγαλύτερα μυαλά στη Γερμανία. Ήθελε τη γνώμη του Κωνσταντίνου  για τον Αλβέρτο Αϊνστάιν και γι αυτό το λόγο τον επισκέφτηκε .

    Τα λόγια του Μαξ Πλανκ για την προσωπικότητά του  και τη σπουδαιότητα  της εργασίας του,  έκαναν τον Αλβέρτο να χαμογελάσει  από ευχαρίστηση αφού  γνώριζε πως  η  Ειδική Θεωρία της Σχετικότητας   είχε περάσει απαρατήρητη , επειδή χαρακτηρίστηκε ακατανόητη και έξω από το ρεύμα της εποχής. Είχε βρει λοιπόν ένα σπουδαίο  επιστήμονα  που τον αποδεχόταν και διερευνούσε το πεδίο για να κερδίσει   την εμπιστοσύνη του Κωνσταντίνου Καραθεοδωρή. Τον Έλληνα επιστήμονα που  εκτιμούσε πολύ και πίστευε πως η μαθηματική επιστήμη και η φυσική θα  του οφείλουν  στο μέλλον πολλά.

 

Τον εντυπωσίασε η προσωπικότητά,  η απλότητα και  η καταδεκτικότητα που είχε. Τους άκουγε και δεν τους διέκοψε ούτε μια φορά. Χαρακτηριστικό γνώρισμα των ευφυών και ευγενών ανθρώπων , σκέφτηκε. Απορώ που βρίσκει αυτή τη γαλήνη . Στη θέση του θα είχα απαντήσει και θα προσπαθούσα να πάρω μέρος ως κεντρικό πρόσωπο της συζήτησης , αν σκεφτείς πως είναι καθηγητής του Πανεπιστημίου αλλά και ο οικοδεσπότης του σπιτιού. Ήθελε να σκεφτεί κι άλλα μα το τέλος της ομιλίας του Μαξ Πλανκ τον επανάφερε στην πραγματικότητα. Ήξερε ότι τα λόγια του Μαξ Πλανκ είναι επαινετικά. Από  οφειλόμενο σεβασμό στην προσωπικότητα του  διάσημου καθηγητή ,  κατέβασε το κεφάλι και είπε συνεσταλμένα : Δεν έχω κανένα ιδιαίτερο ταλέντο. Είμαι απλώς παθιασμένος περίεργος .

      Ο Κωνσταντίνος Καραθεοδωρής αισθάνθηκε ότι είχε κερδίσει την εμπιστοσύνη του Αλβέρτου και γι αυτό τον άφησε να κατευθύνει τη συζήτηση όπως επιθυμούσε .  Όταν χρειάστηκε να πάρει θέση τότε δήλωσε στον Αϊνστάιν ευθαρσώς  πως    εάν θέλει να τον θεωρεί δικό του άνθρωπο μπορεί χωρίς  δισταγμό να αλληλογραφήσει όποτε θέλει μαζί του . Ακόμη αν ποτέ θελήσει να ξαναρθεί  να ξέρει  πως η πόρτα του είναι πάντοτε ανοιχτή.

Η απάντηση του Καραθεοδωρή δημιούργησε μια ζεστή ατμόσφαιρα. Έτσι ο Αλβέρτος συνομίλησε με τον οικοδεσπότη με μεγαλύτερη οικειότητα. Λίγο ακόμα , αν έμενε , θα του ομολογούσε τις προσωπικές του υποθέσεις.

   Ο Κωνσταντίνος, όπως και ο δάσκαλός του  ήταν λακωνικοί. Ίσως γιατί η βραδιά είχε γράψει υπέρ του Αλβέρτου Αϊνστάιν. Σύντομα άρχισαν να αλληλογραφούν και να στέλνουν χαιρετισμούς με κοινούς γνωστούς. Η φιλία αναπτύχθηκε από την αμοιβαιότητα των αισθημάτων και τα κοινά ενδιαφέροντα. Μετά από λίγους μήνες,  όταν ο Αλβέρτος Αϊνστάιν έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, έστειλε  επιστολή στον Κωνσταντίνο Καραθεοδωρή που είχε εγκατασταθεί στη Γοτίγγη , διαδεχόμενος τον δάσκαλό του Φ. Κλάιν στην έδρα του πανεπιστημίου ως καθηγητής. Στο γράμμα αυτό γράφει :

 

                                                    Βερολίνο , Κυριακή

    

     Αγαπητέ κύριε συνάδελφε

  

            Βρίσκω θαυμάσιο τον υπολογισμό που κάνατε . Κάποιο μικρό λάθος γραφής στη δεύτερη σελίδα με δυσκόλεψε λίγο. Τώρα όμως τα καταλαβαίνω όλα. Πρέπει νομίζω να δημοσιεύσετε τη θεωρία στη μορφή που της δώσατε στα Χρονικά της Φυσικής , διότι οι φυσικοί κατά κανόνα αγνοούν   το αντικείμενο αυτό , όπως και εγώ άλλωστε. Με το γράμμα μου θα πρέπει να σας θυμίζω το Βερολινέζο που μόλις ανακάλυψε το πάρκο του Γκρούνεβαλντ και ρωτά αν ήδη προϋπήρξαν  σ αυτό άνθρωποι.

    Αν θέλετε να μπείτε στον κόπο να μου εξηγήσετε ακόμα και τους κανονικούς μετασχηματισμούς , θα βρείτε έναν ευγνώμονα και ενσυνείδητο ακροατή. Αν όμως λύσετε και το πρόβλημα των κλειστών γραμμών του χρόνου, θα σταθώ μπροστά σας με σταυρωμένα χέρια . Πίσω από αυτό υπάρχει κάτι που είναι αντάξιο του ιδρώτα των καλύτερων.

                                                    Με τους καλύτερους χαιρετισμούς

                                                             Δικός σας

                                                            Α. Αϊνστάιν

  

      Ο Κωνσταντίνος Καραθεοδωρής του απάντησε στις 6 Σεπτέμβρη του 1916

  

              Αγαπητέ κύριε

 

          Με βάλατε σε σκέψη , θέλοντας να σας δώσω την ετυμολογία της σχέσεως Χάμιλτον Γιάκομπ. Μόλις τη βρήκα μόνος μου και σας παρουσιάζω τις απλές μου σκέψεις , ώστε να σας απαλλάξω από τον κόπο.

.

Όπως βλέπετε , μου λείπει ένας πιο φυσικός δρόμος ανάμεσα στις εξισώσεις  ( 3α  )  και  ( 3β ) . Δεν θα θέλατε να σκεφτείτε κάτι σχετικά με το πρόβλημα των χρονογραμμών ; Εκεί βρίσκεται το κέντρο του άλυτου μέχρι τώρα προβλήματος του χωροχρόνου.*

 

                             Με τους καλύτερους χαιρετισμούς

                              Αφοσιωμένος

                              

                              Κ. Καραθεοδωρή

 

        Η βοήθεια του Κωνσταντίνου Καραθεοδωρή στον Αλβέρτο Αϊνστάιν , όσον αφορά την επεξεργασία των μαθηματικών σχέσεων στις θεωρίες του , ήταν μεγάλη. Η συνεργασία συνεχίστηκε  με τη συμμετοχή τους στο περιοδικό  Mathematisch  Annalen, όπου έγραφε και δημοσίευε η αφρόκρεμα των επιστημόνων της Γερμανίας. Η απροσδόκητη συνάντηση είχε ως κέρδος πέρα από τη φιλία ,και τη συνεργασία των δυο επιστημόνων. Και οι καλύτερες φιλίες χτίζονται μέσα από τον αλληλοσεβασμό   και την αποδοχή της προσωπικότητας του άλλου.

 

*  Η παραπομπή των δύο επιστολών είναι από το βιβλίο του Ευάγγελου Σπανδάγου   Η ζωή  και το έργο του Κωνσταντίνου Καραθεοδωρή εκδόσεις Αίθρα

 


Eλπιδοφόρος Ιντζέμπελης:

Ο Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης κατάγεται από την Λέσβο και γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε στην Μαράσλειο Παιδαγωγική Ακαδημία και στην Θεολογική Σχολή Αθηνών. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Μπέρμιχαμ και μετεκπαιδεύτηκε στο Μόναχο, όπου και εργάστηκε για μια πενταετία ως δάσκαλος στο Ευρωπαϊκό Σχολείο. Τα τελευταία χρόνια ζει στο Μενίδι Αιτωλοακαρνανίας και εργάζεται ως Σχολικός Σύμβουλος στην Πρέβεζα.

(2010)

Νότης Περγιάλης, Φαρφουλάς

(2009)

Οκτώ, CivilPress

(2008)

Γονείς, δάσκαλος - μαθητής, Παρασκήνιο

(2008)

Κόπραινα, ταξίδι στη μνήμη, Εντύπωσις, [επιμέλεια]

(2008)

Μενίδι, τα καλύτερά μας χρόνια, CivilPress, [επιμέλεια]

(2007)

Σταθμός Ζωή, Στοχαστής

(2006)

Ο μύθος και τα εικονογραφημένα βιβλία, Παρασκήνιο

(2005)

Η αξιολόγηση σχολικών επιδόσεων, Παρασκήνιο

(2004)

Η διδασκαλία της γεωγραφίας, Παρασκήνιο

(2003)

Έλληνες κρατούμενοι στο Νταχάου, Φιλίστωρ, [επιμέλεια]

(2001)

Δημήτριος πολιορκητής, Στοχαστής

(1999)

Η παράσταση, Σμυρνιωτάκη

 

copyright 2009-2011, Λος Άντζελες
Λογοτεχνικό Μπιστρό της Στέλλας