Μενού    Οδηγίες υποβολής    Στήλες    Αρχεία    Βιβλιομεζέδες    Σύνδεσμοι    Η οικοδέσποινα    Επικοινωνία       

 

 

 

 

Το τέλειο χτένισμα

Μαρία Δριμή

 

 

 

Πενήντα χρόνια με τις γυναίκες. Κούρευε και χτένιζε. Χιλιάδες γυναικεία κεφάλια είχαν περάσει από τα χέρια του. Τα νύχια του είχαν ποτίσει από τις βαφές. Αγαπούσε τις γυναίκες. Τις αγαπούσε καθώς τις κούρευε. Τις αγαπούσε καθώς κοιτάζονταν στον καθρέφτη, στρώνοντας μια τούφα, για να φύγουν.

Πενήντα χρόνια και μ εκείνη. Πάνω από πεντακόσια κουρέματα και μερικές χιλιάδες χτενίσματα. Τη γνώρισε μ έναν απλό κότσο. Τη λάτρεψε με την πρώτη ματιά. Με τη δεύτερη της έλυσε τον κότσο και τη χτένισε.

Πενήντα χρόνια έψαχνε να της φτιάξει το τέλειο μαλλί. Σκαρφιζόταν κουρέματα κάθε λογής. Δοκίμαζε χτενίσματα χωρίς σταματημό. Κανένα κούρεμα και κανένα χτένισμα δεν του φαινόταν να χωράει όλη της την ομορφιά. Το χαμόγελό της γέμιζε με κοντό καρέ. Το θλιμμένο της ήθελε τη φράντζα αριστερά. Ο θυμός της γλύκαινε με ανάλαφρες μπούκλες. Ο ύπνος της γαλήνευε με ψιλή περμανάντ.

Τώρα πια χτένιζε μόνο εκείνη. Ολημερίς έψαχνε και δοκίμαζε μόνο για κείνη. Κάθε μεσημέρι έφερνε στο σπίτι καινούριες βούρτσες και χτένες. Σαμπουάν,  κρέμες και βαφές. Κάθε απόγευμα τα δοκίμαζαν. Κάθε βράδυ εκείνη κοιταζόταν στον καθρέφτη. Χαμογελούσε φιλάρεσκα. Μετά έπεφταν για ύπνο.

Εκείνο το μεσημέρι άργησε να γυρίσει. Δεν ήρθε ούτε το απόγευμα. Το βράδυ της τηλεφώνησαν. Ατύχημα, είπαν. Είχε βρεθεί πεσμένος. Βούρτσες και χτένες σε μια λίμνη αίματος. Εκείνη κοιτάχτηκε στον καθρέφτη. Έπιασε τα μαλλιά της σ έναν απλό κότσο. Μετά έπεσε για ύπνο.



 

  

Μαρία Δριμή:

 Η Μαρία Δριμή γεννήθηκε το 1968 στην Αθήνα.

Αγαπά με πάθος τρία πράγματα: την Ιατρική, τη μουσική και τη λογοτεχνία.

Την πρώτη την έκανε επάγγελμα, με τη δεύτερη αναπνέει και με την τελευταία ονειρεύεται.

                    

 

copyright 2009-2011, Λος Άντζελες
Λογοτεχνικό Μπιστρό της Στέλλας