Μενού    Οδηγίες υποβολής    Στήλες    Αρχεία    Βιβλιομεζέδες    Σύνδεσμοι    Η οικοδέσποινα    Επικοινωνία       

 

 

 

 

Παίγνιον και Συνεδρία

Άννα Αφεντουλίδου

 

 

 

 Παίγνιον

 

Μια λωρίδα δυνατό φως αποκαλύπτει όλη τη σκόνη. Και τους έχει πει να μην αφήνουν μισάνοιχτες τις γρίλιες. Το τζάκι κολλά την κάπνα ασφυκτικά πάνω στα έπιπλα. Κλείνει νευρικά το πατζούρι και παίρνει βιαστικά το ξεσκονόπανο Τράβα εσύ μετά να ξεσκονίσεις ένα ένα το πιόνια από το σκάκι. Πρέπει να μένουν εκεί εσαεί μισοτελειωμένες  παρτίδες.

 

Ανοίγει το ντουλάπι, όπου μαζεύει τις κάρτες δώρων, τις προσφορές και τα μπόνους. Βάζει μέσα μια συσκευασία ζυμαρικών που έχει ζωγραφισμένο πάνω της ένα μαγικό ραβδάκι. Τα μακαρόνια βράζουν στην κατσαρόλα.

Μαζεύει πόντους για το Σούπερ Μάρκετ, αστέρια από το βενζινάδικο, δωροεπιταγές καλλυντικών. Κρατάει τα τηλέφωνα για τις μεγάλες ευκαιρίες του τηλεμάρκετιγκ, τα εκπτωτικά κουπόνια για ρούχα, τα καταστήματα που ανακηρύσσουν Τέλος Εποχής.

Ω, ας μην παραπονιέται! Έχει ένα τεράστιο τζάκι, φίλους περίφημους σκακιστές και τύχη βουνό κλεισμένη σ  ένα μικρούλι ντουλάπι.

Προσθέτει βασιλικό, ντομάτα και λάδι στο νερό που κοχλάζει.

 

Γυναίκα.

Ευτυχισμένη.

Μια.

Είναι.

 

 

 

 

 Συνεδρία

 

Ανεβαίνω τη σκάλα σπρώχνοντας τον θυμό μου. Θα του τον πετάξω κατάμουτρα. Στοίβες συνταγές και ανόητες συμβουλές. Τον βαρέθηκα.

 

Τώρα θα πει.

-Θυμηθείτε λίγο καλύτερα. Πόση ώρα περιμένατε, πριν ανοίξετε τα μάτια; Τι σημαίνει για εσάς ένας σωρός ακαθάριστα θαλασσινά στο τραπέζι της κουζίνας;

-Μα το θυμάμαι, σας λέω, πολύ καλά. Είναι κάθε πρωί εκεί. Η γριά ξεντεριάζει γαρίδες μουρμουρίζοντας. Μόνο στρείδια πικρά. Οι καποσάντες χαμένες. Δηλητήριο τα μύδια τους. Ανοίγω τα μάτια κι αυτά βράζουν όλη μέρα βρωμίζοντας τον αέρα. Εγώ φτύνω αλμύρα ξεκολλώντας φύκια στεγνά πάνω απ το δέρμα μου.

Τ απογεύματα φράζει με γλάστρες το στενό. Μη λερώσουν τ άρρωστα παπούτσια μου τον δρόμο της. Τα βράδια γυρνώ φορτωμένη λέπια και χώματα. Υποχρεωμένη να τα μαγειρεύω λες και είναι η μόνη τροφή, το τελευταίο μυστικό μας δείπνο.

 

Αποσβολωμένος με κοιτά. Έχασε κάθε ελπίδα. Τώρα θα πει.

-Είναι τρελή.

Κι εγώ ήσυχη θα φύγω με μιαν ακόμα συνταγή στο χέρι.

   


 

  

Άννα Αφεντουλίδου:
        Γ
εννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και σπούδασε Μεσαιωνική και Νεοελληνική Λογοτεχνία, με ειδίκευση στη Γενική Συγκριτική Γραμματολογία, στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Έχει ασχοληθεί, σε επίπεδο μεταπτυχιακών σπουδών, με την ποίηση του Α. Εμπειρίκου και με τη σύγχρονη κυπριακή λογοτεχνία.

Σήμερα ζει στην Πρέβεζα και εργάζεται ως φιλόλογος στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση.

 Έχει εκδώσει μια ποιητική συλλογή με τίτλο Ελλείπον Σημείο, η οποία συμπεριελήφθη στη μικρή λίστα υποψήφιων βιβλίων πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα, για τα Λογοτεχνικά Βραβεία 2010 του περιοδικού ΔΙΑΒΑΖΩ. Το διήγημά της Μύθου Εγκώμιον επιλέχθη για την ανθολογία διηγήματος Θεσσαλονίκη 2012 από τις εκδόσεις Ιανός. Κείμενά της έχουν δημοσιευθεί σε εφημερίδες, περιοδικά και ηλεκτρονικές ιστοσελίδες.        

 
copyright 2009-2012, Λος Άντζελες
Λογοτεχνικό Μπιστρό της Στέλλας