ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΜΠΙΣΤΡΟ ΤΗΣ ΣΤΕΛΛΑΣ  

Ένα Ηλεκτρονικό Λογοτεχνικό Περιοδικό

   

Το όνομα μου είναι Αρετή Θεοδώρου και με φωνάζουν Τέτη.

Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1962 και ζω και εργάζομαι εδώ.

Σπούδασα στην Ανωτάτη Βιομηχανική Σχολή του Πειραιά και κάνω μεταπτυχιακό στο ανοιχτό Πανεπιστήμιο της Πάτρας.

 

Η πιο πρόσφατη δημοσίευση στο internet : http://www.flytoistros.com/  κατηγορία ποίηση.

 

Μέλος της Αθηναϊκής Λέσχης Επιστημονικής Φαντασίας και συμμετοχή στα λογοτεχνικά εργαστήρια  της λέσχης.

 

Έντυπες δημοσιεύσεις:

Ανθολογία «Θρύλοι του Σύμπαντος»,2007 από τις εκδόσεις «Συμπαντικές Διαδρομές» συμμετοχή με το Διήγημα «Ανώνυμη Πολεμική Εταιρεία Επιδρομών και Εξοπλισμών.»

   

Δημοσιεύσεις στο διαδίκτυο:

Παιδική ποίηση «Πέντε ποιήματα για ό,τι μου λες»,25/12/2005 στην ιστοσελίδα :http://www.lexima.gr/

 

Ποίηση:«Τα Παραμύθια της Σταχτοπούτας με τη Χειρότερη Εικονογράφηση που 'Έγινε Ποτέ» 2004, «Περιττόλογο» και «Αιγαίο» 2005,

Διήγημα: «Η γέννηση της Σαύρας», 2005 στην ιστοσελίδα: http://www.kivernologotexnia.com/

 

Συμμετοχές σε Φεστιβάλ:

Φεστιβάλ Επιστημονικής Φαντασίας – Ερμούπολη Σύρου, 2007 και 2006 ποιήματα εμπνευσμένα από τις Φυσικές Επιστήμες.

 

Έχω γράψει πολλά βιβλία με αριθμούς, γιατί είμαι Λογίστρια, αλλά κανείς δεν τα διαβάζει.

Είμαι παντρεμένη και έχω μία κόρη.


Κύριο Μενού

 

 

Φλερτάροντας στο διαδίκτυο

 

της Αρετής Θεοδώρου 

 
 

                       

Όταν πέθανε η Ευρυδίκη

ο Ορφέας έπεσε στα πόδια της Περσεφόνης

και παρακαλούσε την βασίλισσα του Άδη

να πει τα λόγια του γυρισμού.

Εκτός από την μητέρα της, κάνεις άλλος

δεν είχε, έτσι, κλάψει μπροστά της, μέσα στην σιωπή

και η Περσεφόνη, για πρώτη και τελευταία φορά,

άνοιξε την πόρτα του επέκεινα,

στρέφοντας το πρόσωπο της προς τη γη.

Ο Ορφέας πήρε τον δρόμο προς τον κάτω κόσμο.

Από τον Ελικώνα, οι Μούσες έσκυψαν

με αγωνία τα πρόσωπα τους προς την  Αχερουσία.

Κράτησαν την ανάσα τους, για μια στιγμή

και με το φέγγος των ματιών τους έστειλαν φως στο δρόμο του!

Ο Ορφέας έβαζε το ένα πόδι μπροστά από το άλλο,

για να βρίσκει μονοπάτι στην γκρίζα ομίχλη

και προσπάθησε να παίξει την λύρα του.

Κανένας ήχος δεν μπορούσε να ακουστεί μέσα στο ζόφο του θανάτου.

Καμία όψη δεν μπορούσε να ειπωθεί!

Ξαφνικά, η Μνημοσύνη, έστειλε μια γαλάζια αναλαμπή

και θαυμαστά ακούστηκε η πρώτη νότα.

Τότε, ο Ορφέας, με τυφλά μάτια,

πήρε τον ανήφορο του γυρισμού

σίγουρος πως η Ευρυδίκη θα τον ακολουθούσε!

Στα μισά του δρόμου ένοιωσε την ανάσα της να λαχανιάζει πίσω του

και χαρούμενος, με την καρδιά να σπάσει,

άρχισε να τραγουδάει.

Και ο ρυθμός παρέσυρε την Ευρυδίκη

και προσπάθησε κι εκείνη να τραγουδήσει.

Μα η φωνή της, σε σχήμα στάχτης,

την καθήλωσε για πάντα, χωρίς επιστροφή.

 

   

    Φθινόπωρο 2010

    Μενού

    Οδηγίες Υποβολής

    Επικοινωνία

    English

    


 
copyright 2010, Los Angeles
Λογοτεχνικό Μπιστρό της Στέλλας