ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΜΠΙΣΤΡΟ ΤΗΣ ΣΤΕΛΛΑΣ  

Ένα Ηλεκτρονικό Λογοτεχνικό Περιοδικό

   

Ο Δημήτρης Κουτάντος αντίκρισε το πρώτο φως του κόσμου το 1962 στο κρεβάτι της μαμάς του με την βοήθεια της μαμής, σ’ ένα  χωριουδάκι πλησίον του Ηρακλείου.
  Έζησε όμορφα παιδικά χρόνια πριν αποφασίσει να μετακομίσει στη μεγαλούπολη αλλάζοντας τακτικά ανυπόφορες σπιτονοικοκυρές και παράλογα αφεντικά.
 Τα τελευταία χρόνια ζει σταθερά στο ίδιο σπίτι, έχει μια δουλίτσα(αν δεν την καταπιεί η καριόλα η κρίση) και υπομένει της τρεις γυναίκες της ζωής του καρτερικά.
 Ζηλεύει τα γραπτά του Σαραμάγκου, της Ζατέλη και του Μακ Κάρθι, κάνει προσπάθειες συγγραφικές κατά καιρούς  και ονειρεύεται να γράψει σπουδαία βιβλία με     μεγάλη εμπορική επιτυχία.
 Διαθέτει μπόλικη αισιοδοξία, ολίγο χιούμορ και καθόλου φωτογένεια.


Κύριο Μενού

 

 

Ο Μουσταφά απ' το Μαρόκο

ένα τραγούδι

 

του Δημήτρη Κουτάντου 

 
 

Ο Μουσταφά απ΄ τo Μαρόκο

Βέρβερος μες στην Καζαμπλάνκα

στην παραγκούπολη τα βράδια

πάντα ονειρευόταν  μπάρκα

 

Σε πολιτεία της Ευρώπης

πετώντας έφτανε το πλοίο

δουλειά τον πρόσμενε σπουδαία

όλοι τον έβλεπαν σαν κύριο….

 

Σκυφτός χαμάλης  στο λιμάνι

άχαρος κλέφτης στο παζάρι

κατεργαράκος και ζητιάνος

μαύρο η ζωή τού έριχνε ζάρι

 

Το ισχνό εικοσάχρονο κορμί του

το πρόσφερε για λίγα φράγκα

το πενιχρό περίσσευμά  του

στης πόλης έβαζε την μπάνκα

 

Μια νύχτα άκουσε έναν άσπρο

πως θα σαλπάριζε λαθραία

ό, τι έβλεπε στα όνειρά του

βρήκε στα λόγια του  τα ωραία

 

Του ακούμπησε τις καταθέσεις

αποχαιρέτησε τη μάννα

ακόμα ένας μετανάστης

γινότανε με δίχως πλάνα

 

Μ’ άλλους τριάντα στο καΐκι

μούντζωνε την παλιά πατρίδα

στα μελαγχολικά του μάτια

μικρή αναβόσβηνε ελπίδα

 

Του ωκεανού τα άγρια πλάτη

κοίταζε με έκσταση και φόβο

στο ιδρωμένο του το στήθος

έσφιγγε το μικρό του μπόγο 

 

Πήγαιναν του παν  Ισπανία

για τα παράλια του νότου

μα ο παλιόγερος  ο Άτλας

άλλα είχε μέσα στο μυαλό του

 

Τ’ άγρια νερά του μία ώρα

δεν έλεγε να ηρεμίσει

θύελλες ζόρικες, τυφώνες

και καταιγίδες είχε αμολήσει

 

Το σαπιοκάραβο το έρμο

κύματα  χτύπαγαν πελώρια

οι Αφρικανοί οι απελπισμένοι

είδαν της μοίρας τους το όρια

 

Το σύντριψε σαν το ποτήρι

πάνω σε βράχο, σε μια ξέρα

μαύρη ρουφήχτρα τους κατάπιε

κοντά στους νήσους τους Μαδέρα

 

Κι ο Μουσταφά απ’ το Μαρόκο

απ’ του βυθού τον κρύο πάτο

με το ψαρίσιο του το σώμα  

για άλλες χώρες κάνει μπάρκο

 

   

    Φθινόπωρο 2010

    Μενού

    Οδηγίες Υποβολής

    Επικοινωνία

    English

    


 
copyright 2010, Los Angeles
Λογοτεχνικό Μπιστρό της Στέλλας