Μενού    Οδηγίες υποβολής    Αρχεία    Βιβλιομεζέδες    Σύνδεσμοι    Φωτο-γράφοντας   Η οικοδέσποινα    Μαγειρεύοντας...    Επικοινωνία     

 

 

 

 

Η Λίστα

Χαριτίνη Καρρά

 

Λοιπόν, πέρνα πρώτα απ' το φούρνο και πάρε μία φραντζόλα ψωμί, να είναι κάπως μαλακιά και κοίτα μην την τσιμπολογάς στο δρόμο, έχουμε και μαχαίρια στο σπίτι να την κόβουμε σωστά. Κάνε μετά μια βόλτα από το Βασίλη το μπακάλη και πες του να σου δώσει μισό κιλό φέτα, να κοιτάξεις όμως να σου βάλει από τη βαρελίσια, απ το δεξί το βαρέλι, το άλλο το 'χω για βρώμικο, χώνει μέσα τα χέρια της αυτή η κυρά Πόπη η μάνα του, την έχω δει, ποιος ξέρει τι έχει πιάσει πριν!

Πρέπει να πάρεις και Λαντόζ και Ζάναξ για τον πατέρα σου από το φαρμακείο κι αν δεν τα χει η κυρία Λίτσα, να πας στο πιο πάνω φαρμακείο στην κυρία Ελένη, ο πατέρας σου πρέπει σήμερα το μεσημέρι οπωσδήποτε να τα πάρει, ο ψυχίατρος του έτριξε τα δόντια πάλι, μην έχουμε άλλα!

Α! Μια και θα πας απ το φαρμακείο, μην ξεχάσεις να πάρεις και μια κόλλα για τα δόντια μου, αλλά κοίτα μην πεις στην κυρία Λίτσα ότι τη θέλεις για μένα και γίνω ρεζίλι, πες για μια θεία μου έτσι αόριστα, δεν χρειάζεται οι ξένοι να ξέρουν ποια είμαι εγώ κι αν έχω αληθινά δόντια!

Τι άλλο ήθελα; Α ναι, πετάξου κι απ το χασάπη να πάρεις κάνα μισόκιλο μοσχαρίσιο κιμά, γιατί θα ρθει η αρραβωνιάρα του αδερφού σου το μεσημέρι και κάτι πρέπει να χουμε να μαγειρέψουμε θέλει, λέει, ο πατέρας σου να της φτιάξει ψάρι, τα ξέρω εγώ τώρα αυτά, να την εντυπωσιάσει θέλει, μπορεί και να την κρυφοκοιτάει, σιγά μην της πάρουμε ψάρι, κιμά πάρε να κάνει ο πατέρας σου κάνα κεφτέ κι αυτός πολύς είναι για την αφεντιά της, τον έχει τυλίξει σε μια κόλλα χαρτί τον αδερφό σου κι εμείς θα της βγάλουμε και ψάρι, δε σφάξανε!

Βρε παιδί μου, πήγαινε ν αλλάξεις κι αυτή την παλιόμπλουζα που πήρες, δεν μπορώ να καταλάβω γιατί θες να θάβεσαι κάτω απ αυτά τα καταθλιπτικά μπλε τεράστια κοντομάνικα, εικοσιδύο χρονών κορίτσι είσαι, πότε θα φορέσεις καμιά φουστίτσα να δείξει λίγο το πόδι σου;;

Α! Τώρα που το θυμήθηκα, πάρε μου κι ένα γαλάκτωμα για το πρόσωπό μου, ένα μπόντι λόσιον, αυτό με τη μυρωδιά βανίλια κι ένα κραγιόν που έχω παραγγείλει από το καλλυντικάδικο δίπλα στο Σκλαβενίτη. Πέρασε μια και θα σαι εκεί κι από τον κύριο Κώστα να πάρεις δυο καινούρια παντελόνια που του άφησα να τα κοντύνει τίποτα δεν μπορείς να βρεις πια στο σώμα σου, όλα θέλουν μετά κόντυμα, μάζεμα, άμα πια! Α! Ο κύριος Κώστας έχει φέρει τώρα τελευταία και κάτι αντρικά μπλουζάκια, πάρε αν είναι και του πατέρα σου ένα κοντομάνικο, όποιο σου κάνει κέφι, λαρτζ φοράει, θα του πούμε ότι του το πήρα εγώ, μ έχει άχτι γιατί έδωσα μια δική του μπλούζα κρυφά στον αδερφό σου προχτές κι έχει γίνει Τούρκος σου λέω, Τούρκος, που να μην έσωνα να τον παντρευόμουνα, άκου εκεί να γίνει Τούρκος, ένα μπλουζάκι του κι ένα σλιπάκι του έδωσα στο γιο του, στο παιδί του, δεν το δωσα σε άλλο άντρα η γυναίκα, ήθελα να ξερα δεν το πονάει το ίδιο του το παιδί, τόσο ντιπ για ντιπ ξεροκέφαλος κι εγωιστής είναι, όλα για τον εαυτούλη του, για τους άλλους τίποτα, έχει βολευτεί μέσα στη δήθεν του κατάθλιψη κι έχει και την πίτα αφάγωτη και το σκύλο χορτάτο, γι αυτό σου λέω παρ του εκεί ένα μπλουζάκι να του κλείσουμε το στόμα, εγώ θα του το δώσω, εσύ τσιμουδιά, μ ακούς, τσιμουδιά!!

Κατά τις δώδεκα θέλω να πας κι απ την Καίτη, σου χω κανονίσει να πας να κόψεις τα μαλλιά σου και της έχω πει να στα κάνει έτσι ωραία, κοντούλικα κοντούλικα, όπως σ εκείνη τη φωτογραφία στη Σαρωνίδα, ήσουνα δεν ήσουνα πέντε χρονών, της την έχω αφήσει ήδη στο κομμωτήριο να τη βλέπει, να σ τα φτιάξει ωραία τα μαλλάκια σου θέλω, να φανεί το προσωπάκι σου, της έχω πει να σου κάνει και κάνα δυο ανταύγειες, δεν μ αρέσουν έτσι όπως έχουν σκουρύνει τελευταία τα μαλλιά σου, καθόλου δεν μ αρέσουν.

Μα πώς πήγα να το ξεχάσω: σερβιέτες να πας να πάρεις από το Σκλαβενίτη γιατί κάπου τώρα θ αδιαθετήσεις, έτσι δεν είναι; Ή όχι;; Τον έχω χάσει λίγο το λογαριασμό τώρα τελευταία, ελπίζω να μην κρύβεις κάτι από τη μανούλα, δεν βλέπω σημάδια στο καλάθι του μπάνιου, τι γίνεται;, πρέπει να μου το πεις, όλα πρέπει να τα λέμε μάνα και κόρη, φίλες είμαστε, όχι οικογένεια, να εξηγούμαστε, δεν μιλάς βλέπω, έχεις λερώσει τη φωλιά σου εσύ και δεν θα χουμε καλά ξεμπερδέματα, καθόλου καλά ξεμπερδέματα, να ξέρεις ότι θα με απογοητεύσεις πάρα πολύ έτσι κι έχει συμβεί κάτι, θα ντρέπομαι για σένα, με τι μάτια θα μιλάω στον κόσμο, μου λες;

Και μια και το λέω αυτό, πάρε κι ένα τηλέφωνο τη θεία σου τη Βαρβάρα, τριών λεπτών υπόθεση είναι, όλο μου παραπονιέται πότε θ ακούσω τη Ζεφούλα;; και γιατί δεν έρχεται στο τηλέφωνο η Ζεφούλα;, δεν καταλαβαίνεις;, μόνη γυναίκα είναι, έχει ανάγκη σε κάποιον να μιλήσει, πού θα τα πει κι αυτή αν δεν τα πει στους δικούς της ανθρώπους, δυο ώρες μου μίλαγε τις προάλλες, μου γάνωσε τα αυτιά, κι εσύ ούτε ένα πεντάλεπτο να της πεις δυο κουβέντες;;

            Τι κάνεις εκεί; Πάλι πειράζεις τα σπυράκια σου; Καλέ αυτό έβγαλε αίμα!! Πρέπει να το σταματήσεις αυτό το βιολί, θα τα σημαδιάσεις τα πόδια σου και το πρόσωπό σου, δε κοιτάς εμένα τι ωραίο δέρμα έχω;, πώς νομίζεις ότι το έχω διατηρήσει σ αυτή την ηλικία, ε;, πρέπει να το προσέχεις το δέρμα σου, δεν πήρες που δεν πήρες τις μπούκλες μου, κι ήθελα τόσο πολύ να έχεις τις ωραίες ξανθιές μπούκλες της μάνας σου, να μ έβλεπες σε νεότερη ηλικία τι όμορφη ήμουν, όλοι με φλέρταραν στο γραφείο, έτσι ήθελα να γίνουν κι εσένα τα μαλλιά σου, αλλά τι να κάνουμε τώρα, τουλάχιστον να χεις το δέρμα μου, τουλάχιστον αυτό! Άντε πήγαινε τώρα, έντεκα πήγε η ώρα, πώς θα προλάβεις;, κοίτα να σαι σπίτι σε καμιά ώρα, μην ξεχαστείς σε κάνα βιβλιοπωλείο πάλι, συνεννοηθήκαμε;, έχουμε κι επισκέψεις το μεσημέρι!


Χαριτίνη Καρρά:

Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1972. Με τη γραφή ασχολούμαι εδώ και κάποια χρόνια ερασιτεχνικά. Τώρα τελευταία κάποιες ιστορίες μέσα μου χρειάζονται περισσότερο χώρο ν αναπνεύσουν, κι εγώ, τι να κάνω, τους τον παραχωρώ.

 

copyright 2009-2010, Λος Άντζελες
Λογοτεχνικό Μπιστρό της Στέλλας