ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΜΠΙΣΤΡΟ ΤΗΣ ΣΤΕΛΛΑΣ  

Ένα Ηλεκτρονικό Λογοτεχνικό Περιοδικό

 

O Λέιφ Ι. Γιάκομπσεν είναι Νορβηγός θεατρικός συγγραφέας. Γεννήθηκε το 1954. Είναι μέλος της Εταιρίας Νορβηγών Λογοτεχνών.

Μερικά από τα έργα του:

"Ιατρική συμβουλή - ή η τέχνη της ανάρρωσης", Θεατρικό - Κρατική Νορβηγική Τηλεόραση (NRK) - 8 Νοέμβρη 1988

"Το αθάνατο παιχνίδι", Θεατρικό - Κρατική Νορβηγική Τηλεόραση (NRK) - 3 Φλεβάρη 1992

"Δράση και Παράλυση", Διηγήματα - Εκδόσεις Direkteforlaget - Οκτώβρης 2000


Κύριο Μενού

Το θεατρικό στα Αγγλικά

 

Όνειρα για την Κίνα

 

Ένα σύντομο θεατρικό του Λέιφ Ι. Γιάκομπσεν

 

 

Χαρακτήρες:

 

Γουέντι – μια ηλικιωμένη γυναίκα

 

Άρθουρ – ένας ηλικιωμένος άντρας

 

[Μια ηλιόλουστη μέρα κοντά στο λιμάνι. Η ΓΟΥΕΝΤΙ κάθεται σε ένα παγκάκι και ξεκουράζει τα πόδια της. Περνά την ώρα της σιγομουρμουρίζοντας ένα τραγούδι και χουζουρεύοντας στον ήλιο. Ο ΑΡΘΟΥΡ πλησιάζει σιγά - σιγά στο παγκάκι. Τρεκλίζει και τρέμει ελαφρά. Στο χέρι του κρατά μια μικρή βαλίτσα.]

 

ΑΡΘΟΥΡ

Μπορώ να καθίσω;

 

ΓΟΥΕΝΤΙ

[Δεν την ενθουσιάζει η ιδέα αλλά δεν μπορεί να αρνηθεί.]

 

Αφού το θέλετε.

 

[Mετακινείται όσο μπορεί στο παγκάκι, στην άλλη άκρη του.]

 

ΑΡΘΟΥΡ

Ευχαριστώ.

 

[Κάθεται στο παγκάκι με σχετική δυσκολία.]

 

ΓΟΥΕΝΤΙ

[Παρατηρεί το τρέμουλο και το τρέκλισμά του.]

 

Πάρκινσον;

 

ΑΡΘΟΥΡ

Όχι. Πέτερσον με λένε. Αλλά μπορείτε να με φωνάζετε Άρθουρ.

 

[Της δίνει το χέρι.]

 

ΓΟΥΕΝΤΙ

[Πιάνει το χέρι του απρόθυμα.]

 

Γουέντι.

 

ΑΡΘΟΥΡ

Γουέντι. Πολύ ωραίο όνομα.

 

ΓΟΥΕΝΤΙ

Δε μου άρεσε ποτέ.

 

[Τα χέρια τους χωρίζουν. Επικρατεί αμήχανη σιωπή. Η ΓΟΥΕΝΤΙ αρχίζει  να σιγομουρμουρίζει πάλι.]

 

ΑΡΘΟΥΡ

Ωραίο μέρος. Έρχεστε συχνά;

 

ΓΟΥΕΝΤΙ

Όχι.

 

ΑΡΘΟΥΡ

Γι’ αυτό, τότε, δε σας έχω ξαναδεί. Εγώ έρχομαι αρκετά συχνά.

 

[Παύση.]

 

Μήπως ξέρετε τι ώρα είναι;

 

ΓΟΥΕΝΤΙ

[Κοιτά το ρολόι της.]

 

Τρεις και μισή.

 

ΑΡΘΟΥΡ

Ωχ, καλά το φαντάστηκα! Πάει, το έχασα το πλοίο! Δεν είναι δικό μου το σφάλμα, ξέρετε. Με καθυστέρησε ένα χαλασμένο φανάρι στη διασταύρωση των οδών Μέιν και Παρκ Άλι.

 

 [Ύστερα από σύντομη σιωπή.]

 

Φαίνεται ότι ούτε σήμερα θα φύγω λοιπόν.

 

ΓΟΥΕΝΤΙ

Φεύγετε;

 

ΑΡΘΟΥΡ

Ναι, έχω ετοιμάσει τις βαλίτσες μου. Θα πάω στην Κίνα.

 

ΓΟΥΕΝΤΙ

Στην Κίνα, είπατε;

 

[Mονολογώντας.]

 

Με το πλοίο;

 

ΑΡΘΟΥΡ

Ναι, αλλά τέτοια ώρα τέτοια λόγια.

 

[Ύστερα από μια παύση ανοίγει τη βαλίτσα και βγάζει ένα πορσελάνινο αγαλματάκι του Βούδα.]

 

Κοιτάξτε.

 

[Ρίχνει μια ματιά.]

 

Είναι ένας Βούδας.

 

[Το ψηλαφίζει.]

 

Ναι, είναι φτιαγμένο από καθαρή πορσελάνη.

 

[Θέλει να το αγγίξει η Γουέντι.]

 

Πιάστε να δείτε πόσο λείο είναι.

 

ΓΟΥΕΝΤΙ

[Αγγίζει το αγαλματάκι ελαφρά με μεγάλη απροθυμία.]

 

Είναι πράγματι λείο, δε χωρά αμφιβολία.

 

[Τον παρακολουθεί που βάζει το Βούδα πίσω στη βαλίτσα.]

 

ΑΡΘΟΥΡ

[Βγάζει ένα ζευγάρι ξυλάκια από τη βαλίτσα του.]

 

Έχω κι αυτά.

 

ΓΟΥΕΝΤΙ

Τι είναι αυτά;

 

ΑΡΘΟΥΡ

Ένα ζευγάρι ξυλάκια. Οι Κινέζοι τρώνε με αυτά. Προτιμάνε να τρώνε με μικρές μπουκιές. Τα κρατάνε έτσι.

 

[Της δείχνει με λανθασμένο τρόπο πώς κρατάνε τα ξυλάκια.]

 

Δυστυχώς είναι σχεδόν αδύνατο να πιάσεις το φαγητό με δαύτα.

 

[Ξαναβάζει τα ξυλάκια στη βαλίτσα.]

 

ΓΟΥΕΝΤΙ

Μόνο αυτά έχετε;

 

ΑΡΘΟΥΡ

Όχι, έφερα και μια αλλαξιά εσώρουχα.

 

[Κάνει να ανοίξει τη βαλίτσα πάλι.]

 

ΓΟΥΕΝΤΙ

[Γυρνά αηδιασμένη το πρόσωπο.]

 

Να μου λείπει.

 

ΑΡΘΟΥΡ

[Ξανακλείνει τη βαλίτσα.]

 

Βλέπετε, έχω ένα πρόβλημα στα έντερα που με αναγκάζει να αλλάζω εσώρουχα μια φορά τη βδομάδα - είτε χρειάζεται είτε όχι.

 

ύντομη παύση.]

 

ΓΟΥΕΝΤΙ

Για ποιο λόγο θέλετε να πάτε στην Κίνα;

 

ΑΡΘΟΥΡ

Επειδή είναι ένας από τους πιο μακρινούς προορισμούς στον κόσμο. Και τώρα που πέθανε η μητέρα μου, είμαι ελεύθερος πια να πάω.

 

ΓΟΥΕΝΤΙ

[Παραξενεμένη.]

 

Πόσων ετών ήταν;

 

ΑΡΘΟΥΡ

Πενήντα δύο.

 

ΓΟΥΕΝΤΙ

Πώς?!

 

ΑΡΘΟΥΡ

Ναι, έχει πεθάνει εδώ και αρκετά χρόνια.

 

ΓΟΥΕΝΤΙ

Μάλιστα...

 

[Μονολογεί πάλι. Ύστερα από μια παύση.]

 

Να σας πω... Μη φύγετε…!

 

ΑΡΘΟΥΡ

Τι εννοείτε;

 

ΓΟΥΕΝΤΙ

Μην πάτε στην Κίνα. Ούτε να το σκεφτείτε καν. Σας το υπογράφω πως δε θα αντέξετε ούτε μισή ώρα εκεί.

 

ΑΡΘΟΥΡ

Λέτε…

 

ΓΟΥΕΝΤΙ

Σκεφτείτε το μια στιγμή. Μιλάτε τη γλώσσα;

 

ΑΡΘΟΥΡ

Όχι ακόμα. Αλλά θα τη μάθω γρήγορα. Εδώ τη μιλάνε ένα δισεκατομμύριο Κινέζοι. Πόσο δύσκολη να είναι πια;

 

ΓΟΥΕΝΤΙ

[Χωρίς  να έχει πειστεί στο ελάχιστο.]

 

Μάλιστα.

 

ΑΡΘΟΥΡ

Για πείτε μου, εσείς έχετε πάει στην Κίνα;

 

ΓΟΥΕΝΤΙ

Όχι. Ποτέ.

 

ΑΡΘΟΥΡ

[Μετά από παύση.]

 

Μπορείτε να έρθετε μαζί μου αν θέλετε.

 

ΓΟΥΕΝΤΙ

Είστε στα καλά σας;!

 

ΑΡΘΟΥΡ

Θα ήταν ωραία να είχα λίγη συντροφιά. Είναι μεγάλο το ταξίδι βέβαια. Μπορεί να μείνουμε μερικές μέρες στην Κωνσταντινούπολη.

 

ΓΟΥΕΝΤΙ

Δεν πρόκειται να πάω πουθενά, συνεννοηθήκαμε;

 

ΑΡΘΟΥΡ

Όπως θέλετε. Εγώ είπα να σας το προτείνω για να μην το μετανιώσετε όταν θα φύγω. Τώρα, μάλιστα, που σας έδειξα τι είναι η Κίνα. 

 

ΓΟΥΕΝΤΙ

Θα επιζήσω, μην ανησυχείτε.

 

ΑΡΘΟΥΡ

Έχετε δίκιο. Ίσως και να ‘ναι καλύτερα να πάω μόνος. Σ’ ένα τέτοιο ταξίδι μπορεί να βρεθούν στο δρόμο σου άγρια θηρία ή να πέσεις μέσα σε βαθιά ποτάμια - ή να κατρακυλήσεις από ψηλά βουνά. Δε θα’ θελα να μπείτε σε κίνδυνο για χάρη μου.

 

[Χασμουριέται.]

 

Με συγχωρείτε, τώρα αρχίζει και μου βγαίνει όλη η κούραση από το σχεδιασμό και την προετοιμασία για το ταξίδι. Ανυπομονώ να πάρω τον υπνάκο μου στον καναπέ μετά το δείπνο. Ευτυχώς, μου φέρνουν κάθε μέρα ένα ζεστό γεύμα από το ΚΑΠΗ. Δυο φορές την εβδομάδα πηγαίνω και στις ημερήσιες συγκεντρώσεις τους. Την τελευταία φορά, όμως, είχα μια μικρή ατυχία την ώρα του καφέ. Όταν σηκώθηκα για να πω αντίο, έμεινε ένα βρεγμένο σημάδι στην καρέκλα. Ούτε που το’ χα πάρει χαμπάρι.

 

 [Παύση.]

 

Κάθε Τρίτη παίζουμε μπίνγκο. Έχω κερδίσει ένα φυτό με γλάστρα και τέσσερα πιαστράκια για κατσαρόλα. Χτες έβαλα κατά λάθος το φυτό στο φούρνο...

 

[Παύση.]

 

Ευτυχώς ξέχασα να τον ανάψω.

 

[Παύση.]

 

Στην Κίνα, βέβαια, δε θα έχω τόσα γεύματα αλλά δε με πειράζει.

 

[Χασμουριέται πάλι.]

 

Με συγχωρείτε, αλλά λέω να πάω σπίτι να ξεκουραστώ. Χωρίς αμφιβολία, με περιμένει δύσκολη μέρα πάλι αύριο.

 

[Σηκώνεται με δυσκολία από το παγκάκι.]

 

Αύριο θα πρέπει να κάνω παράκαμψη για να αποφύγω το χαλασμένο φανάρι.

 

[Της ξαναδίνει το χέρι του.]

 

Αντίο, λοιπόν. Ήταν πολύ ευχάριστη η κουβέντα μας.

 

ΓΟΥΕΝΤΙ

[Του σφίγγει ελαφρά το χέρι και του μιλά για πρώτη φορά με λίγη συμπόνια.]

 

Να προσέχετε τον εαυτό σας.

 

ΑΡΘΟΥΡ

Θα προσέχω.

 

[Αρχίζει να περπατά  μα σταματά ύστερα από μερικά βήματα και γυρίζει προς το μέρος της.]

 

Αν τύχει να περάσετε πάλι από εδώ αύριο...

 

[Δεν είναι σίγουρος τι ακριβώς θέλει να πει.]

 

ΓΟΥΕΝΤΙ

Ναι. Ίσως.

 

[Τη χαιρετά για τελευταία φορά κι αρχίζει πάλι να περπατά. Όταν εκείνη είναι βέβαιη πως δεν μπορεί να την ακούσει, λέει αυτό που σκέφτεται.]

 

Μην το δέσετε και κόμπο, όμως.

 

Αυλαία.

Μετάφραση: Στέλλα Σαμιώτου Φιτσάιμονς

Διαβάστε το θεατρικό στα Αγγλικά

 

   

    Χειμώνας 2009

    Μενού

    Οδηγίες Υποβολής

    Επικοινωνία

    English

 
copyright 2009, Los Angeles
Λογοτεχνικό Μπιστρό της Στέλλας