Μενού    Οδηγίες υποβολής    Αρχεία    Βιβλιομεζέδες    Σύνδεσμοι   Φωτο-γράφοντας   Η οικοδέσποινα    Μαγειρεύοντας...    Επικοινωνία     

 

 

 

 

ΤΟ ΤΡΙΠΛΟ ΣΟΝΕΤΟ ΤΗΣ ΕΑΡΙΝΗΣ ΙΣΗΜΕΡΙΑΣ

από το Μετάξι στον Κήπο

Γιώργος Βέης

 

 

 

Θα δώσει αξία στ όνειρο και ζωή στο γράμμα;

Πάνω από τα πεύκα, πάνω απ τη βαθειά ρεματιά

χαμηλώνει τώρα επικίνδυνα το φεγγάρι

μήπως θ αλλάξει επιτέλους τα ονόματά μας;

 

Απομάγευση τοπίου ίσον θάνατος, πηγές

γρύλοι, οι βελόνες, οι λεύκες, τα πικρά τα χόρτα

δύναμη: οι λέξεις λευκές από παλαιότητα

ίπτανται, δέξου το είσαι μέλλων τάφος, το ψωμί                              

 

των άλλων, το μέλι, η αλήθεια του αέρα,

επιστατεί εδώ η μαντική άκου, πέταλα

πέτρες ανοίγουν στη μέση, όχι με φαντασία

 

αλλά μ εξαίσιο φιλί, προσωδία τίμια

της άνοιξης δηλαδή δοσμένη χάρις-θέληση 

σαν τους όρκους που ρίζωσαν στου μυαλού σου την κοίτη.

 

 

 

 

Το βράδυ θα γυρίσεις σπίτι, είναι η σειρά σου

αλλά θα ΄ χω φύγει, θα   ναι τα φώτα αναμμένα

στο μπαλκόνι τ΄ άδεια μπουκάλια τα γενναία ψεύδη

οι ώρες πάγος να μη σπάνε, οι έκπληκτες μέρες

 

το σαλόνι δικαιωμένο, φυγή και άμυνα

στις κουρτίνες η μυρωδιά της δύσκολης Κυριακής

οι πίνακες, λάμψεις σωμάτων χωρίς αντίκρισμα

φυτά εσωτερικών χώρων, χρέη και δάνεια

 

χρόνια απλήρωτα η πισίνα μαύρο μάρμαρο

οι μουντζούρες στον τοίχο, ονόματα κι επίθετα

εκείνων  που μάς έταξαν τη δύναμη, τα πάθη

 

μύηση στο χρυσάφι, αθανασία μιας στιγμής

τώρα όλα για πούλημα, το ξέρω, θα τα δώσεις

για ένα-δυό κομμάτια ουρανό, γαλάζια σκόνη.

 

 

 

 

Θα δώσει αξία στ όνειρο και ζωή στο γράμμα;

Πάνω από τα πεύκα, πάνω απ τη ρεματιά τώρα

γέρνει το παρελθόν, όπως ακριβώς θα το θέλαμε

μήπως θ αλλάξει επιτέλους τα ονόματά μας;

 

Απομάγευση τοπίου ίσον θάνατος, πληγές

κλείνουν, οι βελόνες, οι λεύκες, τα πικρά τα χόρτα

συμφωνούν μαζί μας, λέξεις από σελήνη χρυσές

ίπτανται, σιγή γεννάει τη μεταφυσική μας                               

 

σύντροφοι το μέλι, η αλήθεια του αέρα,

επιστατεί εδώ η μαντική άκου, πέταλα

πέτρες ανοίγουν στη μέση, όχι με φαντασία

 

αλλά με εξαίσιο χάδι, δωρεά τίμια

της άνοιξης δηλαδή τρομερή αλκή, η ίρις

σαν έρωτας που ρίζωσε στου μυαλού σου την κοίτη.


 

Ο Γιώργος Βέης είναι ποιητής, κριτικός και διπλωμάτης. Πρόσφατα κυκλοφόρησε το βιβλίο του Μετάξι στον Κήπο
από τις εκδόσεις 'Υψιλον'.

 

copyright 2009-2011, Λος Άντζελες
Λογοτεχνικό Μπιστρό της Στέλλας