ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΜΠΙΣΤΡΟ ΤΗΣ ΣΤΕΛΛΑΣ  

Ένα Ηλεκτρονικό Λογοτεχνικό Περιοδικό

 

Ο Άνταμ Ε. Μπρουκς έχει δουλέψει σαν γραφίστας και επαγγελματίας μουσικός. Το 1998, έφυγε από την ανατολική Αϊόβα και μετακόμισε στην Καλιφόρνια με 800 δολάρια κι ένα όνειρο στις τσέπες του.

Ο Μπρουκς έχει αναλάβει πολλούς ρόλους στις ανεξάρτητες κινηματογραφικές του απόπειρες: σεναριογράφος, σκηνοθέτης, παραγωγός, κινηματογραφιστής, υπεύθυνος μοντάζ, συνθέτης.

Έχει τύχει αναγνώρισης για τις ταινίες του. Η ταινία του “Nicki’s Abortion” κέρδισε το βραβείο καλύτερης ταινίας μικρού μήκους στο φεστιβάλ κινηματογράφου TwistedSpine και μια άλλη του ταινία μικρού μήκους, “The Confession”, οδήγησε στην επιλογή του ως ενός από τους 250 κορυφαίους σκηνοθέτες στον πρόσφατο σκηνοθετικό Διαγωνισμό του Greenlight Project.


Κύριο Μενού

Η συνέντευξη στα Αγγλικά

 

Χόλυγουντ και ανεξάρτητες ταινίες

 

 

Μια συνέντευξη με τον σκηνοθέτη Άνταμ Ε. Μπρουκς

 

 

 

Ο Άνταμ Μπρουκς γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αϊόβα κι έγινε φανατικός οπαδός του κινηματογράφου από πολύ μικρή ηλικία. Αφού γνώρισε σχετική επιτυχία με τις ταινίες του μικρού μήκους, όπως η επιλογή του ως ενός από τους 250 κορυφαίους σκηνοθέτες στον πρόσφατο σκηνοθετικό Διαγωνισμό του Project Greenlight, αποφάσισε να γυρίσει την πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους σε μια κοινότητα "Amish", παρόμοια με αυτές στις οποίες είχε ζήσει κοντά όταν ήταν μικρός.

 

Η ανατριχιατική του ταινία, "The Season", αποτελεί πραγματοποίηση της επιθυμίας του να σκηνοθετήσει ένα θρίλερ χαμηλού budget που να δείχνει σαν να κόστισε εκατομμύρια δολάρια. Η συνταγή του: ένα μπαούλο γεμάτο ταλέντο, μια βαλίτσα γεμάτη ενεργητικότητα κι ένα καλοκουρδισμένο ένστικτο για κινηματογραφική ποιότητα.

 

Για να μάθετε περισσότερα για τις ταινίες του μπορείτε να επισκεφτείτε τον ιστότοπο της εταιρίας παραγωγής του: Vigilance Films  όπως και τον ιστότοπο της ταινίας του: The Season.

 

 

 

Ας ξεκινήσουμε από την αρχή. Πού μεγάλωσες και πώς επηρέασε αυτό την απόφασή σου να γίνεις σκηνοθέτης;

Μεγάλωσα στην Ανατολική Αϊόβα. Όταν ήμουν μικρός είχα άσθμα και πήγαινα συχνά στον κινηματογράφο γιατί είχε κλιματισμό και κάποια επιτήρηση. Νομίζω ότι αυτό που με επηρέασε κατά κάποιο τρόπο ήταν το γεγονός ότι απουσίαζαν παντελώς τα ερεθίσματα και είχες την αίσθηση ότι δεν υπήρχε η παραμικρή πιθανότητα να καταφέρει κάποιος να γίνει σκηνοθέτης. Δεν είχε φτάσει ακόμα η ηλεκτρονική εποχή και κανένας στην περιοχή μου δε γύριζε ταινίες ούτε καν γνώριζε κάποιον που να το προσπαθούσε. Ευτυχώς, τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά τώρα.

 

Πότε κατάλαβες ότι αυτό που ήθελες ήταν να γυρίσεις ταινίες;

Το Μάη του 1977 όταν είδα τον Πόλεμο των Άστρων.

 

Πρέπει να ήσουν παιδάκι τότε!

Ήμουν οχτώ χρονών.

 

Θυμάσαι την πρώτη ταινία που είδες και την πρώτη ταινία που σου άρεσε πολύ;

Μου άρεσαν οι ταινίες της σειράς Apple Dumpling Gang καθώς και ο Ρομπέν των Δασών της Ντίσνεϊ. Μου άρεσε πολύ αυτή η ταινία.

 

Ποιες είναι οι αγαπημένες σου ταινίες ή οι αγαπημένοι σου σκηνοθέτες;

Κάθε ταινία που είναι καλοφτιαγμένη, σέβεται το κοινό της κι έχει "καλό" τέλος.

 

Ποιο είναι το καλό τέλος για σένα;

Το καλό τέλος πρέπει να είναι ένα είδος ανταμοιβής για το θεατή. Να αξίζει τα 90 λεπτά που αφιέρωσε για να παρακολουθήσει τη ζωή των ηρώων.

 

Μετακόμισες στο Λος Άντζελες για να ξεκινήσεις την κινηματογραφική σου καριέρα;

Όχι. Για να τη συνεχίσω με πιο ρεαλιστικό τρόπο. Ήταν τρομερά δύσκολο να γυρίζεις ταινίες μικρού μήκους και να προσπαθείς να φτιάξεις μια κινηματογραφική ταινία μεγάλου μήκους στις Μεσοδυτικές Πολιτείες των αρχών της δεκαετίας του '90.

 

Πόσο δύσκολο (ή εύκολο) ήταν να μάθεις ποια είναι η διαδικασία για να γυριστεί μια ταινία;

Όταν ξεκινάς σαν ανεξάρτητος σκηνοθέτης με πολύ λίγα μέσα σημαίνει ότι πρέπει να κάνεις τα πάντα μόνος σου. Να μάθεις τα πάντα. Να είσαι υπεύθυνος για τα πάντα. Δεν μπορείς να προσλάβεις επαγγελματίες για να δώσουν ποιότητα στη δουλειά σου. Ήταν λοιπόν δύσκολο αλλά όχι ακατόρθωτο. Μπόλικα εμπόδια βέβαια!

 

 

Ποιο είναι το πιο διασκεδαστικό κομμάτι όταν γυρίζεις μια ταινία;

Το μοντάζ. Με τη συγγραφή του σεναρίου να έρχεται δεύτερη και καταϊδρωμένη.

 

Ποιο είναι το πιο δύσκολο κομμάτι όταν γυρίζεις μια ταινία;

Όταν εμπιστεύεσαι λάθος ανθρώπους.

 

Συμβαίνει συχνά;

Αρκετά συχνά, θα έλεγα.

 

Πόσο δύσκολο είναι για έναν πρωτάρη να επιβιώσει στο Χόλυγουντ;

Νομίζω ο Φώκνερ το είπε πολύ σωστά: «Το Χόλυγουντ είναι ένα μέρος όπου σε μαχαιρώνουν πισώπλατα όταν ανεβαίνεις μια σκάλα.» Είναι πιο δύσκολο από ό,τι μπορείς να φανταστείς. Τα πράγματα που θα έπρεπε να είναι εύκολα, δεν είναι. Κι αυτά που φαντάζεσαι πως θα είναι δύσκολα, είναι σχεδόν αδύνατα. Δεν υπάρχει λογική σε αυτή τη βιομηχανία.

 

Ποια ήταν η πρώτη ταινία που γύρισες;

Στα τέλη της δεκαετίας του '80 γύρισα μια παρωδία της σειράς Kung Fu Theater. Ήταν απελπιστικά κακή σειρά αλλά τη βλέπαμε διαρκώς.

 

Ας μιλήσουμε για το The Season, μια ταινία τρόμου που έγραψες και σκηνοθέτησες. Πόσο δύσκολο ήταν να τα βάλεις όλα σε μια σειρά, να συναρμολογήσεις όλα τα κομμάτια του παζλ;

Πιο δύσκολο από ό,τι θα μπορούσα να φανταστώ. Πιο δύσκολο και από τα χειρότερα σενάρια που είχαν περάσει από το μυαλό μου.

 

Ποια ήταν η μεγαλύτερη δυσκολία που αντιμετώπισες;

Δε νομίζω πως έχεις αρκετό χρόνο ή χώρο για αυτή την απάντηση.

 

Και ποια ήταν η μεγαλύτερη ανταμοιβή;

Δύο πράγματα: το γεγονός ότι η ταινία ολοκληρώθηκε και το ότι είμαι πολύ περήφανος γι’ αυτό.

 

Έκανες ο ίδιος το μοντάζ της ταινίας; Και πόσο σημαντικό είναι το καλό μοντάζ;

Ναι, έκανα μόνος μου το μοντάζ της ταινίας. Νομίζω ότι το καλό μοντάζ μπορεί να ανυψώσει μια ταινία και το κακό μοντάζ να την καταποντίσει.  Όπως και η καλή μουσική επένδυση.  

 

 

Σε ποια φεστιβάλ συμμετείχε η ταινία The Season;  Μπόρεσες να παρευρεθείς;

Η ταινία συμμετείχε σε πολλά φεστιβάλ στις 5 ηπείρους, αλλά μπόρεσα να παρευρεθώ μόνο σε μερικά που επέλεξα.

 

Κέρδισε κάποια βραβεία;

Ναι, κερδίσαμε μερικά. Ειδικά για τη μουσική και τη φωτογραφία.

 

Πώς νιώθεις όταν βλέπεις το τελικό προϊόν στην οθόνη;

Μεγάλη ικανοποίηση. Επίσης, είναι πολύ ωραίο όταν το κοινό δεν πετάει πράγματα στην οθόνη.

 

Τι δουλεύεις αυτόν τον καιρό;

Έχω πολλά και διάφορα στα σκαριά. Συνάντησα κάποιους άλλους ανεξάρτητους σκηνοθέτες σε ένα φεστιβάλ και σχεδιάζουμε να γυρίσουμε μαζί ένα θρίλερ τύπου Χίτσκοκ που θα γυριστεί στη Σκοτία από όπου κατάγονται.

 

Για να κλείσουμε, τι είναι αυτό που σε ωθεί;

Αναψυκτικά και καραμέλες.

 

 

Στέλλα Σαμιώτου Φιτσάιμονς

 Διαβάστε τη συνέντευξη στα Αγγλικά

 

   

    Χειμώνας 2009

    Κύριο Μενού

    Οδηγίες Υποβολής

    Επικοινωνία

    English

 
copyright 2009, Los Angeles
Λογοτεχνικό Μπιστρό της Στέλλας