Μενού    Οδηγίες υποβολής    Αρχεία    Βιβλιομεζέδες    Σύνδεσμοι    Φωτο-γράφοντας   Η οικοδέσποινα    Μαγειρεύοντας...    Επικοινωνία     

 

 

 

 

Τρία Ποιήματα

Αλεξάνδρα Μπακονίκα

 

ΜΙΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

 

Απλωμένα σε καναπέδες, πατώματα και τοίχους
εκθέτονταν χαλιά εισαγωγής από την Ανατολή.
Η συντροφιά που ακολούθησα συναγωνίζονταν
ποιος θα διαλέξει το καλύτερο,
και ποιος θα πληρώσει περισσότερο.
Έφερναν βαβούρα και υστερία επιδειξιομανίας.
«Παραδέξου το, είναι άχαρα άτομα
κι εσύ πνίγεσαι ανάμεσά τους.
Μια ανοησία η βαβούρα τους,
απορώ πώς τους ανέχεσαι».
Γύρισα και τον κοίταξα καθώς απρόσμενα
εμφανίστηκε μπροστά μου κι έκανε την υπόδειξη.
Με μάλωνε και τα μάτια του υπέφεραν από αγάπη,
με μάλωνε και η φωνή του λιγωμένη
κόμπιαζε από αγάπη-
με τον πιο μειλίχιο τρόπο με μάλωνε.
Και ήταν το αντίδοτό μου,
το πιο αληθινό αντίδοτο
για τις άχρηστες και άχαρες συναναστροφές μου με άλλους.

 

Ο ΔΙΣΚΟΣ

 

Έκθεση ζωγραφικής σε γκαλερί,
προς το βράδυ δεξίωση για τα εγκαίνια.
Επώνυμος καθηγητής πανεπιστημίου
-αρθρογράφος στην πιο έγκυρη εφημερίδα,
πρόεδρος σε διάφορες επιτροπές-
βγαίνει στη βεράντα.
Πίσω του με υποταγή και δουλοπρέπεια,
σαν τον πιστό υπηρέτη,
τον ακολουθεί ο ιδιοκτήτης της γκαλερί.
Του κουβαλάει δίσκο με εδέσματα.
Ο καθηγητής μπορεί να του δώσει πρόσβαση
σε σημαντικές γνωριμίες.

 

Με τους ζωγράφους που τον έχουν ανάγκη
για μία έκθεση στη γκαλερί του,
ως εξουσία, κυνικός και σκληρός γίνεται-
για το παραμικρό τους ποδοπατάει όποτε θελήσει.

 

ΤΟ ΚΡΗΣΦΥΓΕΤΟ

 

Στο δωμάτιό σου που κάναμε έρωτα
κυριαρχούσε ένα σκούρο, καφέ χρώμα,
από τις μοκέτες, τα έπιπλα τα σκεπάσματα.
Σχετικά σκοτεινά ήταν,
γιατί όταν μπήκα –απομεσήμερο, τέλη Μαΐου-
είχες ήδη κατεβάσει τα ρολά,
και οι κουρτίνες μπροστά στα παράθυρα
δεν άφηναν κανένα φως.
Σαν σκοτεινή σπηλιά και κρησφύγετο κολασμένων
έμοιαζε το δωμάτιό σου,
σε συνδυασμό με την ηδονή στο κρεβάτι.
Μετά, όταν κατέβηκα στο δρόμο
και περπάτησα αρκετή ώρα,
το δυνατό και διάχυτο φως του Μαΐου
η πανδαισία των χρωμάτων παντού,
και η ζεστή ατμόσφαιρα
που τόσο ταίριαζε με τη διάθεσή μου.


Αλεξάνδρα Μπακονίκα:

Η Αλεξάνδρα Μπακονίκα γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου και ζει. Εργάστηκε ως καθηγήτρια  Αγγλικών. Πρώτη φορά δημοσίευσε ποιήματά της στο περιοδικό «Διαγώνιος» το1983. Έχει εκδώσει τις εξής ποιητικές συλλογές;
« Ανοικτή Γραμμή» Εκδ. Διαγώνιος, 1984 Θεσσαλονίκη.
« Το Γυμνό Ζευγάρι» Εκδ. Διαγώνιος, 1990 Θεσσαλονίκη.
«Lovers and Lairs» translated by R. Scorza, New Delhi, Samkaleen Prakashan, 1992 India
«
Θείο Κορμί» Εκδ. Διαγώνιος, 1994 Θεσσαλονίκη.
«Μαυλιστικά» Εκδ. Μπιλιέτο, 1997 Αθήνα.
« Παρακαταθήκη Ηδυπάθειας» Εκδ. Εντευκτήριο, 2000 Θεσσαλονίκη.
«Πεδίο πόθου» Εκδ. Μεταίχμιο, 2005 Αθήνα.
«Ηδονή και Εξουσία» Εκδ. Μεταίχμιο Αθήνα.

Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων. Ποιήματά της δημοσιεύθηκαν στα περιοδικά: Τραμ, Παρατηρητής, Εντευκτήριο,Λέξη Ένεκεν, Παρέμβαση, Πανδώρα, Ρεύματα, δέκατα, Πάροδος, Γραφή. Το έργο της παρουσιάστηκε στο Συμπόσιο Ποίησης  στην Πάτρα το 1994. Επίσης, το 1996 προσκεκλημένη από το Ίδρυμα Ελληνικού πολιτισμού στο Λονδίνο μαζί με άλλους ομότεχνούς της, συμμετείχε στο Συμπόσιο για τη σύγχρονη Ελληνική λογοτεχνία, όπου και παρουσιάστηκε το έργο της. Εκτός από την αγγλική μετάφραση επιλεγμένων ποιημάτων της με τον τίτλο «Lovers and Lairs», ποιήματά της έχουν μεταφραστεί στα Γερμανικά, Σουηδικά, και Αλβανικά.    

 

copyright 2009-2010, Λος Άντζελες
Λογοτεχνικό Μπιστρό της Στέλλας