Μενού    Οδηγίες υποβολής    Αρχεία    Βιβλιομεζέδες    Σύνδεσμοι   Φωτο-γράφοντας   Η οικοδέσποινα    Μαγειρεύοντας...    Επικοινωνία     

 

 

 

 

Εξομολογήσεις Ενός Έλληνα Βιβλιοφάγου

Με το Χαράλαμπο Γιαννακόπουλο

 

 

 

Καραμπόλες

Το 1790 σε ηλικία 27 χρονών ο Γάλλος συγγραφέας Xavier de Maistre ευρισκόμενος για έξι εβδομάδες σε κατ οίκον περιορισμό στο Τορίνο, λάτρης των ταξιδιών, της ανάγνωσης και της ζωγραφικής, επιχείρησε εν μέρει για να εξακριβώσει μιαν ιδέα του και εν μέρει για να περάσει την ώρα του ένα ιδιότυπο όσο και περιπετειώδες ταξίδι, η καταγραφή των αποτελεσμάτων του οποίου επρόκειτο να συμβάλει στη συγγραφική του αθανασία πολύ περισσότερο απ ό,τι όλα τα υπόλοιπα έργα του. Το ταξίδι που επιχείρησε, φορώντας τις παντόφλες και τις πιτζάμες του, ήταν μια περιήγηση μες στη σοφίτα που χρησίμευε για κρεβατοκάμαρά του και το βιβλίο που δημοσιεύτηκε τέσσερα χρόνια αργότερα τιτλοφορείται Ταξίδι στο δωμάτιό μου.

 

Κάπου διακόσια χρόνια αργότερα ο κοσμοπολίτης συγγραφέας Alberto Manguel, λάτρης των ταξιδιών και της ανάγνωσης, εγκαθίσταται στη Γαλλία και στεγάζει τη βιβλιοθήκη του σ έναν αχυρώνα του δεκάτου πέμπτου αιώνα με χοντρούς πέτρινους τοίχους. Εκεί, ανάμεσα στα ράφια που σηκώνουν τους πενήντα χιλιάδες τόμους της προσωπικής του βιβλιοθήκης, συνηθίζει να περνάει τις νύχτες του διαβάζοντας ή απλώς ξεφυλλίζοντας τα βιβλία του, αφήνοντας το βλέμμα του και το μυαλό του να πηδάει από τον έναν τίτλο στον άλλο και καταγράφοντας τις εντυπώσεις, τις γνώσεις και τις σκέψεις του σ έναν τόμο αφιερωμένο στις βιβλιοθήκες, στον οποίο θα ήθελε, όπως γράφει στον πρόλογό του, να δώσει τον τίτλο Ταξίδι στο δωμάτιό μου, αλλά δυστυχώς τον είχε προλάβει ο περιώνυμος Xavier de Maistre δύο αιώνες νωρίτερα το βιβλίο του ονομάστηκε τελικά Η βιβλιοθήκη τη νύχτα.

 

Κάθε άνθρωπος που έχει επιλέξει κάποτε ή έχει αναγκαστεί (λόγω κάποιας ασθένειας φερ ειπείν) να μείνει στο δωμάτιό του περισσότερο απ όσο συνηθίζει τον υπόλοιπο καιρό ή με διαφορετική από τη συνηθισμένη του διάθεση είναι βέβαιο πως θα έχει επιχειρήσει παρόμοια ταξίδια με αυτό του Ξαβιέ ντε Μαιστρ ακόμη και αν δεν τα έχει καταγράψει ποτέ ή ακόμα κι αν δεν το έχει συνειδητοποιήσει καν, όπως εκείνος ο ήρωας του Μολιέρου που έκανε πρόζα χωρίς να το γνωρίζει. Και κάθε αναγνώστης που περιστοιχίζεται από μια στοιχειώδη έστω βιβλιοθήκη ή έχει στο μυαλό του τίτλους, φράσεις και στιγμιότυπα από έναν ορισμένο αριθμό βιβλίων είναι, επίσης, βέβαιο πως συχνά θα έχει επιχειρήσει παρόμοια ταξίδια με αυτά του Αλμπέρτο Μανγκέλ.  

 

Γιατί μια από τις ωραιότερες στιγμές της αναγνωστικής περιπέτειας είναι αυτά τα ταξίδια που επιχειρούμε ακίνητοι στο γραφείο μας ή στην πολυθρόνα όπου καθόμαστε και διαβάζουμε ή ξεφυλλίζουμε τα βιβλία μας κι ο νους μας πετάγεται από το ένα στο άλλο, από τον ένα συγγραφέα στον άλλο, από τη μια φράση στην άλλη κι από το ράφι της βιβλιοθήκης με τα αστυνομικά μυθιστορήματα στο απέναντι με τα βιβλία των αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων. 

 

Έτσι που στο τέλος να απορούμε κι εμείς οι ίδιοι πώς βρεθήκαμε όρθιοι μπροστά στη βιβλιοθήκη να ξεφυλλίζουμε τον Μόμπι Ντικ ενώ λίγη ώρα πρωτύτερα διαβάζαμε ξαπλωμένοι στο κρεβάτι τα ποιήματα του Ντύλαν Τόμας. Είναι απλό όμως: από τον Ντύλαν Τόμας οδηγηθήκαμε, αυτή τη φορά, στον Μίλτο Σαχτούρη ο οποίος έχει αφιερώσει κάμποσους στίχους στον Ουαλό ομότεχνό του, ονομάζοντάς τον αδελφικό του φάσμα. Ανάμεσα στα ποιήματα του Σαχτούρη όμως, λίγο πιο κάτω, υπάρχει και ένα ποίημα αφιερωμένο στον Ανδρέα Εμπειρίκο (Και τότε έσκασε εκείνο το ωραίο / το φοβερό το γέλιο του / πετάχτηκαν τρομαγμένα τα σπουργίτια / ένα σύννεφο σπουργίτια / πέρα απ το θάνατό του), οπότε θυμόμαστε τους Μπεάτους ή Της μη συμμορφώσεως του αγίους και ανατρέχουμε στην Οκτάνα για να εξακριβώσουμε αν ο Εμπειρίκος είχε συμπεριλάβει σε αυτούς και τον Ντύλαν Τόμας, όπως θα ήταν το σωστό. Το όνομά του δεν βρίσκεται εκεί τελικά, βρίσκεται όμως αυτό του Χέρμαν Μέλβιλ, καθώς και τουλάχιστον δύο εξαίσια ποιήματα του Έλληνα υπερρεαλιστή που ανακαλούν απευθείας τον Αμερικανό συγγραφέα: το Πυρσός λαμπρός του υπερτάτου φαροδείκτου και Η νήσος των Ροβινσώνων. Από κει ως τον Μόμπι Ντικ δεν είναι πια παρά ένα βήμα (στη δική μου βιβλιοθήκη μάλιστα ούτε καν ένα βήμα).

 

Υπάρχει μάλιστα κι ένα σχετικό παιχνίδι που συνηθίζεται στους κύκλους των βιβλιοφίλων, ιδίως τις σκοτεινές και κρύες νύχτες του χειμώνα με τη συνοδεία κονιάκ και μαύρης σοκολάτας και υπό τους ήχους των Thelonious Monk και Sonny Rollins. Ο εκάστοτε διαγωνιζόμενος σε αυτό το παιχνίδι υποχρεούται να συνθέσει ένα σύντομο δοκίμιο, σε προφορικό λόγο, στο οποίο θα εντοπίζει και θα καταδεικνύει τα σημεία εκείνα που συνδέουν τα έργα ή τους συγγραφείς που έχουν επιλέξει γι αυτόν οι συμπαίκτες του. Καλείται φερ ειπείν κάποιος να συνδέσει με κάποιον τρόπο τον Αφρό των ημερών του Μπορίς Βιαν με τον Κόσμο ως βούληση και ως παράσταση του Σοπενχάουερ και τον Κύκλο με την κιμωλία του Μπρεχτ.

 

Άλλη παραλλαγή του παιχνιδιού, ευκολότερη αυτή και διαδεδομένη και σε κύκλους κοσμικών που δεν έχουν το πάθος της βιβλιοφιλίας, είναι η επονομαζόμενη καραμπόλα, κατά την οποία οι διαγωνιζόμενοι καλούνται να σχεδιάσουν διαδρομές από το ένα βιβλίο στο άλλο ή από τον ένα συγγραφέα στον άλλο. Όπως περίπου δοκίμασα να κάνω παραπάνω συνδέοντας τον Ντύλαν Τόμας με τον Χέρμαν Μέλβιλ κι όπως θα προσπαθήσω τώρα να χαράξω μια διαδρομή που να συνδέει (στο δικό μου μυαλό τουλάχιστον) τον Σελίν με τον Μπόρχες, ξεκινώντας από τον πρώτο.

 

Διαβάζοντας, λοιπόν, για πρώτη φορά το Ταξίδι στην άκρη της νύχτας είναι σχεδόν βέβαιο πως η μνήμη μας θα τινάξει κάμποσες φορές σπινθήρες όταν κάποια φράση ή κάποιος τρόπος του Σελίν θα αγγίξει κάποιαν ανάλογη φράση ή κάποιον παρόμοιο τρόπο ενός συγγραφέα που ήδη τον έχουμε διαβάσει και αγαπήσει. Μπορεί να ναι ο Μπάροουζ, μπορεί να ναι ο Μπουκόφσκι, μπορεί να ναι ο Χένρι Μίλερ.

 

Κι επειδή η ανάγνωση του βιβλίου του Σελίν δεν μπορεί παρά να είναι μία από τις συγκλονιστικότερες εμπειρίες στη ζωή ενός αναγνώστη, στον νου μου έρχονται αμέσως μερικές από τις θερμότερες γραμμές που έχουν γραφτεί σχετικά με μια ανάλογη αναγνωστική εμπειρία. Είναι ο προαναφερθείς Χένρι Μίλερ που γράφει για την Παρακμή της Δύσης του Σπένγκλερ και εκφράζει με ακρίβεια τα συναισθήματα που και ο ίδιος ένιωσα φτάνοντας στην τελευταία σελίδα του Ταξιδιού στην άκρη της νύχτας:

 

Κάθε βράδυ μετά το φαΐ γυρίζω στο δωμάτιό μου, βολεύομαι όσο μπορώ καλύτερα και χώνομαι με τα μούτρα σ αυτόν τον τεράστιο τόμο μέσα στον οποίο ξετυλίγεται το πανόραμα του ανθρώπινου πεπρωμένου. Έχω πλήρη συναίσθηση του γεγονότος πως η ανάγνωση αυτού του μεγάλου έργου αντιπροσωπεύει άλλο ένα μνημειώδες κομμάτι της ζωής μου. [] Αργά, προσεκτικά χωνεύοντας κάθε κομματάκι που διαβάζω προχωρώ όλο και βαθύτερα. Συχνά σηκώνομαι όρθιος και κάνω βόλτες πάνω-κάτω, πάνω-κάτω. Μερικές φορές βρίσκω πως κάθομαι στο κρεβάτι κοιτώντας τον τοίχο. Το βλέμμα μου τον διαπερνάει: βλέπω μακριά σ ένα παρελθόν ζωντανό και χωρίς τέλος. Κάποτε-κάποτε μια έκφραση μού κάνει τόση εντύπωση που δεν με χωράει ο τόπος, βγαίνω στους δρόμους και τριγυρνάω σαν υπνοβάτης.

 

Ευτυχισμένος, σκέφτομαι, όποιος έχει διαβάσει με αυτόν τον τρόπο πέντε-έξι βιβλία στη ζωή του. Πόσα βιβλία προλαβαίνουμε άραγε να διαβάσουμε έτσι σε μια μόνο ζωή; Πόσες φορές δηλαδή μπορούμε ν αλλάξουμε τη ζωή μας διαβάζοντας ένα βιβλίο; Γιατί μια τέτοια ανάγνωση δεν μπορεί παρά να σε κάνει ν αλλάξεις τη ζωή σου. Εγώ με παρόμοιο, ίσως, τρόπο και με παρόμοια αποτελέσματα στη ζωή μου έχω διαβάσει τα ποιήματα και τα πεζά του Ελύτη, χρόνια ολόκληρα με επιμονή και απόλαυση, και μετά το Βιβλίο της ανησυχίας του Πεσσόα μπορεί και τον Μπόρχες, που τώρα τον ξαναδιαβάζω απ την αρχή, συστηματικά και με μεγάλη πνευματική απόλαυση, από τους ογκώδεις συγκεντρωτικούς τόμους που κυκλοφορούν πια.

 

Δεν έχω διαβάσει όμως τους δύο εξίσου ογκώδεις τόμους του Σπένγκλερ. Γι αυτόν δεν είναι που είχε γράψει και ο Μπόρχες πως μπορεί η εκ μέρους του βιολογική θεώρηση της Ιστορίας να είναι συζητήσιμη, όχι όμως και το απαράμιλλο ύφος του; Και κάθε φορά που αυτός ο Μπόρχες πιάνει να κουβεντιάσει την έννοια του βιβλίου, φροντίζει με σεμνότητα να επαναλαμβάνει πως όσα έχει να πει στηρίζονται σε μεγάλο βαθμό στις σχετικές παρατηρήσεις που κάνει ο Σπένγκλερ στην Παρακμή της Δύσης.

 

Κάπως έτσι, λοιπόν, από το Ταξίδι στην άκρη της νύχτας του Σελίν μπορεί μέσω Χένρι Μίλερ και Σπένγκλερ να βρεθούμε με τα βιβλία του Μπόρχες ανά χείρας και να ψάχνουμε το Deutsches Requiem, στο οποίο ένας ναζιστής, που πρόκειται την επομένη να εκτελεστεί, απολογείται για τη ζωή του και αναφέρεται, βέβαια, και στον Σπένγκλερ.  

 

[Όταν ο Μπουκόφσκι πρωτοδιάβασε το Ταξίδι στην άκρη της νύχτας, είπε στη φιλενάδα του: Διάβασα τον μεγαλύτερο συγγραφέα στον κόσμο! Κι εκείνη του απάντησε: Νόμιζα πως εσύ ήσουν αυτός. Όχι, μωρό μου, είπε ο Μπουκόφσκι, εγώ είμαι ο δεύτερος.] 

 

 

Ερωτηματολόγιο αναγνωστικής συμπεριφοράς

 

Απαντήστε στις δεκαπέντε ερωτήσεις που ακολουθούν με ένα ναι ή ένα όχι, μετρήστε τις απαντήσεις σας και ανακαλύψτε, εύκολα και γρήγορα, σε ποια αναγνωστική κατηγορία ανήκετε: βιβλιόφιλος, βιβλιοφάγος ή βιβλιομανής;

 

  

1.       Ταξιδεύετε για χρονικό διάστημα λίγων ημερών στη Βαρκελώνη και δεν γνωρίζετε ούτε λέξη ισπανικά (γεγονός, μάλλον, απίθανο, αφού στη βιβλιοθήκη σας βρίσκονται διαβασμένες και ξαναδιαβασμένες κάμποσες δίγλωσσες εκδόσεις έργων ισπανών και ισπανόφωνων ποιητών του Λόρκα, του Θερνούδα, του Μπόρχες, ίσως ακόμη και του Νερούδα). Υπάρχει περίπτωση να επισκεφθείτε κάποιο βιβλιοπωλείο της πόλης;

 

2.       Μπήκατε, λοιπόν, στο βιβλιοπωλείο. Και τώρα τριγυρίζετε, δοκιμάζοντας μια παράξενη απόλαυση, ανάμεσα στα ράφια και τους πάγκους με τα απροσπέλαστα βιβλία, μεταξύ των οποίων αναγνωρίζετε ορισμένα ονόματα, κλασικών ή γνωστών ξένων, συγγραφέων, ξεφυλλίζετε με περιέργεια μερικές εκδόσεις τέχνης, διαλέγετε για να αγοράσετε έναν τόμο με έγχρωμες φωτογραφίες της πόλης όταν σε κάποια γωνία βλέπετε τα ποιήματα του αγαπημένου σας ποιητή Οκτάβιο Παζ ή μιαν ωραία έκδοση του Δον Κιχώτη. Θα αγοράσετε κάποιον από αυτούς τους τόμους, που, κατά πάσα πιθανότητα, δεν πρόκειται ποτέ, σε αυτήν τη ζωή τουλάχιστον, να διαβάσετε;

 

3.       Είστε, συνήθως, σε θέση, όταν περιδιαβαίνετε ανάμεσα στους διαδρόμους ενός βιβλιοπωλείου, να υποδείξετε σε κάποιον πελάτη την ακριβή θέση του βιβλίου που γυρεύει ή τον τίτλο και τον εκδότη του βιβλίου που προσπαθεί να περιγράψει στον υπάλληλο του καταστήματος, ακόμα και όταν αυτός ο τελευταίος δεν μπορεί να το εντοπίσει ή να αντιληφθεί περί τίνος πρόκειται;

 

4.       Η πρώτη ερώτηση, μετά από τις τυπικές φιλοφρονήσεις, που σας απευθύνουν οι καλεσμένοι που έρχονται για πρώτη φορά στο σπίτι σας αφορά, συνήθως, τα βιβλία που βλέπουν παντού γύρω τους (στις βιβλιοθήκες, στα τραπεζάκια, στο πάτωμα, κάτω από το φλιτζάνι του καφέ, στο περβάζι του παραθύρου, μέσα στο τζάκι); Τα έχετε διαβάσει όλα αυτά τα βιβλία;, Μα πόσα βιβλία έχετε, επιτέλους;, Τι είναι εδώ, δανειστική βιβλιοθήκη;.

 

5.       Το βραβείο Booker για το 2005 δόθηκε στον Τζον Μπάνβιλ για το μυθιστόρημά του Θάλασσα. Ας υποθέσουμε πως δεν γνωρίζατε ήδη το έργο του συγγραφέα από τις εφημερίδες που διαβάζετε και τις ιστοσελίδες που επισκέπτεσθε συγκεντρώνετε ορισμένες πληροφορίες γι αυτόν, μεταξύ των οποίων και τη δήλωσή του ότι προτίθεται να ξοδέψει τα λεφτά του βραβείου για την αγορά έργων τέχνης και ακριβών ποτών. Την επομένη κιόλας βρίσκεστε στο κεντρικό βιβλιοπωλείο όπου συχνάζετε θα αγοράσετε, εκτός βέβαια από το βραβευμένο βιβλίο του βρετανού συγγραφέα, και όσα άλλα βιβλία του καταφέρετε να βρείτε;

 

6.       Διστάζετε καμιά φορά ή και σκόπιμα αποφεύγετε να χρεώσετε τα βιβλία που έχετε αγοράσει στην πιστωτική σας κάρτα, προκειμένου να μην αποτυπωθεί στον μηνιαίο λογαριασμό, που η τράπεζα επιμελώς κάθε μήνα ταχυδρομεί στο σπίτι σας, το ακριβές ποσό που ξοδέψατε για την αγορά βιβλίων στη διάρκεια τριάντα και μόνο ημερών;

 

7.       Σας καταλαμβάνει αμηχανία, ανησυχία, άγχος ή/και πανικός στην προοπτική μιας μακριάς (ή όχι και τόσο μακριάς) και μοναχικής αναμονής, στην τράπεζα, στον προθάλαμο ενός οφθαλμιατρείου, σε μια καφετέρια, ή στο κάθισμα ενός λεωφορείου που, αργά-αργά, κατευθύνεται προς το γραφείο σας, αν δεν έχετε ένα βιβλίο (ή, έστω, μια εφημερίδα) στη διάθεσή σας;

 

8.       Υπάρχουν, σε σταθερή βάση, τρία ως πέντε βιβλία πάνω στο κομοδίνο σας, τα οποία διαβάζετε ταυτόχρονα ή σκοπεύετε να ξεκινήσετε την ανάγνωσή τους άμεσα (ή, σε τελική ανάλυση, θέλετε απλώς να αισθάνεστε την παρουσία τους δίπλα σας δια παν ενδεχόμενο και για παρηγοριά);

 

9.       Έχετε, ανά πάσα στιγμή, στο μυαλό σας (αν όχι και επιμελώς καταγεγραμμένους στο σημειωματάριό σας ή στον σκληρό δίσκο του υπολογιστή) καταλόγους, ενημερωμένους σε τακτά χρονικά διαστήματα, με τα πέντε πιο αγαπημένα μου βιβλία, τα τρία βιβλία που θα έσωζα από την ολική καταστροφή του πλανήτη ή του σπιτιού μου, τα επόμενα δέκα βιβλία που θα διαβάσω, βιβλία που θέλω να αγοράσω;

 

10.   Είναι αδιανόητο για σας να μην κοιτάξετε, καταβάλλοντας μεγάλη προσπάθεια καμιά φορά, ποιο βιβλίο κρατάει στα χέρια του και διαβάζει ο συνεπιβάτης σας στο μετρό ή στο πλοίο της γραμμής, η ξανθιά που κάθεται στο παγκάκι του πάρκου δίπλα σας ή ποια βιβλία αγόρασε ο πελάτης του βιβλιοπωλείου που προηγείται από σας στην ουρά του ταμείου;

 

11.   Βγαίνοντας από ένα βιβλιοπωλείο σάς τυχαίνει, καμιά φορά, να έχετε ξεχάσει πόσα και ποια ακριβώς βιβλία έχετε αγοράσει και να ανοίγετε, όρθιος στην άκρη του δρόμου, τις σακούλες που κρατάτε στα χέρια σας, προκειμένου να βεβαιωθείτε για το περιεχόμενό τους;

 

12.   Ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα που αντιμετωπίζετε, όσον αφορά την κατοικία σας αλλά και τις σχέσεις σας με τον/την σύντροφό σας, είναι η έλλειψη χώρου για ακόμα περισσότερα βιβλία ή, για να το θέσουμε διαφορετικά, η έλλειψη χώρου για οτιδήποτε άλλο εκτός από βιβλία (για διακοσμητικά αντικείμενα, φερ ειπείν, για κορνίζες με οικογενειακές φωτογραφίες, για μαχαιροπίρουνα και πετσέτες προσώπου);

 

13.   Εκείνες τις μακριές στιγμές μέσα στο σπίτι, όταν περιμένετε να ετοιμαστεί ο σύζυγος ή η σύζυγος για τη βραδινή σας έξοδο, όταν το τηλεφώνημα που περιμένετε δεν ακούγεται, όταν η μελαγχολία ή η ανία εμποδίζουν οποιαδήποτε άλλη δραστηριότητα, είναι πιθανότερο να περιδιαβάζετε, με αργόσχολο ενδιαφέρον, μπροστά στα ράφια της βιβλιοθήκης σας παρά να στέκεστε μπροστά σ ένα ανοιχτό παράθυρο κοιτάζοντας τον δρόμο;

 

14.   Έχετε αφαιρέσει (έχετε απαλλοτριώσει, έχετε σηκώσει, έχετε κλέψει) ποτέ βιβλία από κάποιο, πρόσφορο γι αυτό το εγχείρημα, βιβλιοπωλείο, από τη βιβλιοθήκη του πνευματικού κέντρου της συνοικίας σας, από κάποια δημόσια υπηρεσία, από τον προθάλαμο ενός ιατρείου, από το περίπτερο, από την τσάντα του αχώνευτου συμφοιτητή σας;

 

15.   Είναι και για σας αδύνατον να περάσετε μπροστά από ένα βιβλιοπωλείο, ακόμη κι αν είναι πολύ μικρό και ελάχιστα ελκυστικό ή εξειδικευμένο αποκλειστικά σε βιβλία γεωργικής παραγωγής ή αισθητικής προσώπου, και να μη σταθείτε, μια στιγμή έστω, για να κοιτάξετε τη βιτρίνα του;   

 

 

Μετρήστε τώρα προσεκτικά πόσες καταφατικές απαντήσεις (ναι) έχετε δώσει στο ερωτηματολόγιο.

 

I.      Αν έχετε σημειώσει μέχρι δύο ναι, η αναγνωστική και αγοραστική, όσον αφορά τα βιβλία τουλάχιστον, συμπεριφορά σας, σάς κατατάσσει, με βεβαιότητα, στους υγιείς βιβλιόφιλους και σε καμία περίπτωση δεν σας δημιουργεί προβλήματα στην καθημερινή σας ζωή ή στις σχέσεις σας με τους άλλους ανθρώπους εκτός, βέβαια, αν είστε μικρότερος των επτά ετών, αν είστε άνεργος ή αν είστε σύζυγος παράγοντα του αθλητισμού. Το γεγονός, ωστόσο, ότι υποβάλατε τον εαυτό σας στον κόπο να απαντήσετε σε δεκαπέντε ερωτήσεις αυτής της θεματολογίας θα έπρεπε, ενδεχομένως, να σας ανησυχήσει.

 

II.      Αν απαντήσατε θετικά σε τρεις έως πέντε από τις παραπάνω ερωτήσεις, κατατάσσεστε, αναμφίβολα, στην κατηγορία των βιβλιοφάγων. Διαπίστωση που σημαίνει ότι η επιθυμία σας για αγορά, ανάγνωση, χρήση και συσσώρευση έντυπου υλικού έχει, προ πολλού, υπερβεί τα επιτρεπτά από το σύνηθες οικογενειακό και εργασιακό περιβάλλον όρια και έχει, πιθανώς, καταστεί πάθος ικανό, αν συνυπάρχουν και άλλοι αποσταθεροποιητικοί παράγοντες, να διαλύσει οποιαδήποτε ανθρώπινη σχέση διατηρείτε ακόμη ίσως και να οδηγήσει στην κατάρρευση προσωπικότητες όχι επαρκώς συγκροτημένες. Προσπαθήστε, σε κάθε περίπτωση, να συνειδητοποιήσετε και να παραδεχτείτε το πρόβλημά σας, συζητείστε το με τους οικείους σας και ζητείστε τη συνδρομή τους, μη διστάσετε, εν ανάγκη, να απευθυνθείτε σε ειδικούς.

 

III.      Αν οι καταφατικές απαντήσεις σας υπερβαίνουν τις έξι, αξίζετε πέραν πάσης αμφιβολίας τον χαρακτηρισμό του βιβλιομανούς, χαρακτηρισμός ο οποίος αν δεν ήσασταν εδώ και καιρό εντελώς πορωμένοι θα έπρεπε να σας έχει ήδη οδηγήσει στην απεγνωσμένη αναζήτηση επαγγελματικής βοήθειας, προκειμένου να ξεπεράσετε την ακραία προβληματική κατάσταση, που εσείς και οι οικείοι σας καθημερινά βιώνετε. Το πιθανότερο, βέβαια, είναι να έχετε ήδη αποξενωθεί ολότελα από κάθε ανθρώπινη παρουσία και, κατεστραμμένοι συναισθηματικά αλλά και οικονομικά, να ζείτε σε μια προσωπική κόλαση, που ελάχιστα απέχει απ το να αποτελεί τον προσωπικό σας παράδεισο.

 

 

(Το Ερωτηματολόγιο Αναγνωστικής Συμπεριφοράς έχει δημοσιευτεί κατά το παρελθόν σε άλλο διαδικτυακό τόπο που δεν υπάρχει πια. Αν προβαίνω σήμερα στην εκ νέου δημοσίευσή του, το κάνω επειδή έχει υπάρξει από απλώς χρήσιμο έως και σωτήριο για εκατοντάδες πασχόντων συνανθρώπων μας και δεν θεώρησα ότι έχω το δικαίωμα να το αποσύρω. Ελπίζω ως κώδων κινδύνου να λειτουργήσει και από αυτή τη θέση εξίσου καλά.)

 

Προηγούμενα

 

copyright 2009-2011, Λος Άντζελες
Λογοτεχνικό Μπιστρό της Στέλλας