Μενού    Οδηγίες υποβολής    Στήλες    Αρχεία    Βιβλιομεζέδες    Σύνδεσμοι    Η οικοδέσποινα    Επικοινωνία       

 

 

Διαβάστε επίσης:

Κλωντ Μονέ & Νικολά Πουσέν

Andy Warhol

 

 

Ιστορίες Τέχνης

με τη Γεωργία Σουβατζή

 

 

James Ensor

 

Πέρασαν οι γιορτινές μέρες αλλά εγώ δεν νιώθω καμία μα καμία αλλαγή στις συμπεριφορές των ανθρώπων, στη στάση τους, στα συναισθήματά τους. Όπως διάβασα και κάπου, νιώθω πως όλες αυτές οι ευχές που ακούσαμε τις προηγούμενες μέρες ήταν μιας χρήσεως, που καταναλώθηκαν τη μέρα για την οποία προορίζονταν και τώρα γυρνάμε εκεί που ήμασταν πριν ακόμη ακουστούν. Η γκρίνια των ανθρώπων  ίδια, η αδιαφορία τους ίδια και μεγαλύτερη, η τρέλα ίδια.

Ποιος καταλληλότερος, λοιπόν, από τον καλλιτέχνη James Ensor.

Ένας καλλιτέχνης που αν ζούσε τώρα μαζί μας, δεν θα άλλαζε ούτε το παραμικρό στα έργα του, η ίδια ατμόσφαιρα θα τα περιέλουζε, την ίδια ειρωνική διάθεση θα αισθανόσουν, τα ίδια πρόσωπα θα αντίκριζες.

 

 

James Ensor, Self portrait, 1911

 

Ο Ensor φοβάται τα ψέματα, νιώθει το δήθεν παντού γύρω του και έχει μάθει να το αναγνωρίζει σε μια τόσο γρήγορα αναπτυσσόμενη αστική κοινωνία του 19ου αιώνα, που τελικά όλα δεν μοιάζουν τόσο ρόδινα όσο παρουσιάζονται. Νιώθει την υποκρισία στις καθημερινές σχέσεις των αστών και γιαυτό οι μορφές που ζωγραφίζει δεν έχουν το πραγματικό τους πρόσωπο, αλλά όλες φορούν μάσκες. Αυτές τις μάσκες που ακόμη και σήμερα πολλοί φοράμε για να κρυφτούμε, να ξεγελάσουμε τους ίδιους μας τους εαυτούς. Και όλοι μας, τότε και τώρα, παίρνουμε μέρος σε ένα θέατρο του παραλόγου με σκηνικά τους δρόμους του Ensor  ή της ίδιας μας της πόλης.

Γεννημένος το 1860, είχε μία ξεκάθαρη τάση από πολύ μικρή ηλικία προς μία μοναχική ζωή. Αφού σπουδάσει στη Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών στις Βρυξέλλες, επιστρέφει στο σπίτι των γονιών του στην Οστάνδη.  

 

James Ensor, The Intrigue

 

Το έργο του απορρίφθηκε ουκ ολίγες φορές κατ εξακολούθηση. Ήταν αναμφίβολα ιδιαίτερα έργα. Μάσκες και φιγούρες αρκετά τρομακτικές που συχνά πλησιάζουν τα όρια του γκροτέσκου, εξωτερικεύουν τα ίδια τα προβλήματα τού καλλιτέχνη και τις ανησυχίες του που δεν αργούν να βρούν ανταπόκριση σε ολόκληρη την κοινωνία.  Γιαυτό, αν και στην αρχή σατιρίστηκαν έντονα, βρήκαν σύντομα την αποδοχή τού κοινού και όχι μόνο, ίσως γιατί εξέφραζαν κάτι κοινό με αυτούς τους ανθρώπους.

 Από το 1880 και μετά ο Ensor αποσπά πολλές και σημαντικές διακρίσεις, με μία από αυτές το μετάλλιο της Λεγεώνας της Τιμής, το 1933.

Πεθαίνει σε ηλικία 89 ετών στην αγαπημένη του και πολυζωγραφισμένη Οστάνδη.

 


  

  Πίσω από κάθε αντικείμενο, ζώο, άνθρωπο  μικρό ή μεγάλο, κρύβονται ιστορίες..  κυρίως πίσω από ανθρώπους!  Άλλοτε μικρές ή μεγάλες, αστείες ή όχι, απλές, παράξενες, πρωτότυπες ή μη.

  Ιστορίες βρίσκονται και  πίσω από όλα αυτά που σήμερα θαυμάζονται ως έργα τέχνης. Ζωγραφικούς πίνακες, αρχιτεκτονικά μνημεία, γλυπτά. Ιστορίες των ανθρώπων που τα δημιούργησαν ή δημιουργίες που έγραψαν ιστορία;

  Αυτή η στήλη φιλοξενεί ιστορίες καλλιτεχνών που θαυμάστηκαν έντονα τόσο στην εποχή τους όσο και σήμερα, άλλοτε λογοκρίθηκαν, απορρίφθηκαν ή αγαπήθηκαν από το σύγχρονο κοινό τους. Αναμφίβολα, έγραψαν ιστορία...

Η στήλη αυτή φιλοδοξεί να αποτελεί μια πρώτη γνωριμία με μεγάλες προσωπικότητες της παγκόσμιας ιστορίας της Τέχνης.

 

copyright 2009-2012, Λος Άντζελες
Λογοτεχνικό Μπιστρό της Στέλλας