Μενού    Οδηγίες υποβολής    Αρχεία    Βιβλιομεζέδες    Σύνδεσμοι    Φωτο-γράφοντας   Η οικοδέσποινα    Μαγειρεύοντας...    Επικοινωνία     

 

 

 

 

μαγειρεύοντας μ' ένα ψάρι

από την κωνσταντίνα τασσοπούλου

 

Κάθε εβδομάδα η συγγραφέας Κωνσταντίνα Τασσοπούλου γράφει μία συνταγή
ζωής και κουζίνας...
Τι κάνει ένας ιχθύς μόνος στον πάγκο;;;

 


Νο 11: καρμπονάρα

υλικά
1 πακέτο σπαγγέτι
10 φέτες μπέικον
1 κρεμμύδι μεγάλο
3 κρόκοι αυγών
πεκορίνο τριμμένο
ελαιόλαδο

 

 

 

Ξεσκονίζω μιλώντας στο τηλέφωνο. Έ ρε σκόνη, θα μου πάθουν αλλεργία τα βιβλία και θα φτερνίζονται. Τεντώνομαι στο ψηλό το ράφι, σαν τη φωνή στο ραδιόφωνο. Nina Simone στη διαπασών. Κάτσε Λενάκι, να μπω στο internet, να κατεβάσω το κομμάτι να το χορτάσω. Πόσο έζησε αυτή; Όχι μην κλείνεις, γυναίκες είμαστε, μπορούμε πολλά ταυτόχρονα, και να κάνουμε, και να αντέξουμε. Άκου συμπτώσεις. Γεννήθηκε το '33, τα 33 μόλις άφησα πίσω κι εγώ...Στις 21 Φεβρουαρίου - 22 εγώ, απίστευτο, ιχθύς είναι η λατρεμένη μου, γι' αυτό τα λέει όμορφα. I put a spell on you ou ou ou ou ou ... Όχι, a spell, Νina μου, τσιγκουνιές στην κατάρα θα κάνουμε; Την Άρτα και τα Γιάννενα θα ρίξω, και μια, και δυο, και δέκα. Να ζούσες να με καμάρωνες μόνο. Πέθανε λέει το 2003. Καλά, κλείσε και μιλάμε αργότερα, οκ; ΟΚ.

 

Φωτό: Βάσια Αναγνωστοπούλου http://vaphotography.gr/


Που να καίει ο εσπρέσσο του σαν τον Βεζούβιο, να μην μπορεί να κατεβάσει γουλιά. Ο παλιοϊταλιάνος. Που να στερέψει η Φοντάνα ντι Τρέβι, να μην της μείνει σταγόνα.
Και τα κέρματα που είναι στον πάτο, να τα φυσήξει βοριάς να τα φέρει στην Ελλάδα για συνάλλαγμα. Ποιο συνάλλαγμα, ίδιο νόμισμα έχουμε...Που θα με έχει εμένα ο μακαρονάς να περιμένω. Μακαρονάς είπα; Που να τυλίγει στο πιρούνι την παπαρδέλα κι αυτή να λύνεται. Που να βράζει φαρφάλες και να του βγαίνουνε σφίγγες δαιμονισμένες. Που να κλείνουνε οι τρύπες από τα κανελλόνια, να μην μπορεί να τα γεμίσει. Κι όταν τα γεμίζει από τη μια, ν’ αδειάζουν απ’ την άλλη. Και τα τορτελίνια, με σπανάκι να τα παραγγέλνει και με τσουκνίδες να ‘ρχονται. Και οι πέννες αλ πέστο, να γίνονται στυλό και μάλιστα bic. Και το λάδι, να πάει να το ζεστάνει, κι αυτό να παγώνει. Κι ότι τηγανίζει, καμένο να του βγαίνει, κατράμι, μαύρο. Τώρα, κατάρα του δίνω ή ευχή; Αν κάψει αυτός το μπέικον, θα μας το πασάρει για φαί κανονικό. Ο παλιορωμαίος. Έχω κι εγώ κάτι φέτες ξεχασμένες. Στα γατιά θα τις ρίξω, σιγά μην φτιάξω και το εθνικό του φαγητό, του παλιοκαπουτσίνου ή μάλλον περίμενε. Θα δει χουνέρι. Θα δεις ιταλιάνε χοίρε. Ως εκεί θα με μυρίσεις, να σου πέσει η κιθάρα από το χέρι, κι αν δε σου πέσει και την κρατήσεις, λα να της πατάς και σι να βγαίνει, κι αυτό μινόρε.

Το θέμα της καρμπονάρας είναι τεράστιο στην Ιταλία. Έλεγε. Όσες είναι οι οικογένειες, τόσες συνταγές υπάρχουν. Τώρα σωθήκαμε, έλεγα. Η κάθε οικογένεια έχει το δικό της τρόπο να την μαγειρεύει. Έλεγε. Τη δική της τρέλα. Λέω. Κι έλεγα. Γίνονται τεράστιες μάχες και φοβεροί καβγάδες για το ποιος είναι ο σωστός τρόπος παρασκευής. Άλλοι λένε, έλεγε, ότι φτιάχνεται μόνο με μπέικον. Άλλοι λένε, έλεγε, πως θέλει και κρεμμύδια. Άλλοι βάζουν παρμεζάνα, άλλοι πεκορίνο, άλλοι αυγά και κρέμα, άλλοι μόνο αυγά, άλλοι μόνο το κίτρινο από τα αυγά. Έλεγε.

Εγώ, τη δική σου συνταγή θέλω, είπα. Κι είπε, που να μην έλεγε και που να μην έλεγα κι εγώ, για να χει να πει κι αυτός μετά, ο παρλαπίπας, ο φλύαρος, ο πολυλογάς, που βρήκα άνθρωπο να λέει περισσότερα από μένα και τον έχασα. Τι να πω; Αυτός, τι είπε; Α. Στην δική του οικογένεια βάζουν μπέικον και ψιλοκομμένο κρεμμύδι για να γλυκαίνει. Εδώ να γλυκάνεις, εμάς, που μας πίκρανες, κι άσε το φαί άγλυκο. Φαί είναι, όχι τούρτα. Τα τσιγαρίζουν καλά μες το λάδι, μαζί. Βράζουνε τα ζυμαρικά κι όταν είναι έτοιμα, τα ανακατεύουν με τα τσιγαρισμένα υλικά κι αυτά κολλάνε παντού. Που να τους κολλήσουνε στον πάτο και να μην τα ξεκολλάνε ούτε οι Ειδικές Δυνάμεις. Περιχύνουνε στο τέλος με τα χτυπημένα αυγά κι ανακατεύουνε καλά. Μόνο τους κροκούς χτυπάνε, όχι τα ασπράδια. Και πώς θα τα χωρίσω ρε Καίσαρα εγώ, τα ασπράδια από τους κροκούς; Αν ήταν για να είναι χώρια, θα τα είχε χώρια και η φύση, δεν θα έβαζε εμάς να τα χωρίζουμε. Θα τα γεννούσε η κότα χωρισμένα. Για να τα έχει μαζί, μαζί τα θέλει. Όπως δεν θέλει εμάς. Που να σας γίνει ασανσέρ η Σκάλα του Μιλάνου.

Τι θέλεις από πάνω, πεκορίνο; Φέτα Δωδώνης θα έχεις, μην πω και πρόβεια να σου βρωμάει, παλιοφαφλατά. Κρεμμύδια μην ονειρεύεσαι. Τα κρεμμύδια είναι για στιφάδο κι αν σ᾽ αρέσει. Και τα αυγά θα μπουν ολόκληρα, μαζί με τα τσόφλια. Που να σου κάνουνε κρατς κρουτς τα δόντια και να ψάχνεις οδοντίατρο από τη Νάπολη ως την Τοσκάνη. Αυτός θα τα φάει; Εγώ θα τα φάω. Άσε τα τσόφλια έξω. Η εκδίκηση σε μας γυρνά, παλιό αυτό. Μήπως να την φτιάξω όπως την φτιάχνει, να δουλέψω ομοιοπαθητική;

Τέσσερα αυγά άχρηστα και στο πέμπτο μαθαίνω. Τα χώρισα, επιτέλους. No no no baby, έλεγε, it’s very easy, baby, που μπέμπελη να βγάλεις. Εasy, για σένα παλιολατίνε. Που να ξανάρθουν στη ζωή του Κολοσσαίου τα λιοντάρια, να σε κοιτάζουνε στα μάτια. Και τι μάτια. Ωραία του πάει το  πεκορίνο Αμφιλοχίας. Δεν θα ψάχνω και πεκορίνο Ρομάνο μες τη νύχτα, πολύ σου πάει.

Που να αγοράζεις αλμυρό τυρί και να σου βγαίνει πιο γλυκό κι από σιρόπι. Που θα σου στέλνω εγώ μήνυμα κι εσύ θα τηρείς σιωπή. Απάντησε κύριος, έστω στη γλώσσα σου. Θα βρω εγώ να μεταφράσω, μη σκας. Εγώ σκάω, εσύ δε σκας, το βλέπω. Φως δεν βλέπω. Ένα μήνυμα γαμώτο, μια λέξη, μία συλλαβή, δεν μπορείς να στείλεις; Αγωνία το λένε τούτο, νοσταλγία το λένε, επιθυμία το λένε, πώς στο μπέικον το λένε; Αυτό, που ανεβαίνει στα μάτια δίχως να το ελέγχω και μοιάζει με το κάψιμο των κρεμμυδιών που καθαρίζω, για να μου γίνει η καρμπονάρα ακριβώς σαν τη δική του. Που έφτασα να τρώω τρίτο πιάτο και δε λέω να χορτάσω. Σταμάτα πια κι εσύ, μου πήρες το κεφάλι, a spell on you ... και ... a spell on youououou...


Περισσότερες ιστορίες-συνταγές της Κωνσταντίνας Τασσοπούλου ( www.tassopoulou.gr )

 

copyright 2009-2011, Λος Άντζελες
Λογοτεχνικό Μπιστρό της Στέλλας